Tag Archives: τουριστικοποίηση

αφίσα ενάντια στο airbnb και τα υψηλά ενοίκια

Αφίσα που κολλήθηκε χτες στην πόλη του Ρεθύμνου.

Επίσης ξανακολλήσαμε την περσινή αγγλόφωνη αφίσα μας.

Ενάντια στον εκβιασμό των ιδιοκτητών η οργάνωση των ενοικιαστών και η διεθνιστική αλληλεγγύη.

Άλλα σχετικά κείμενα:

Είμαστε εδώ για να μείνουμε! (για τη στέγη και ενάντια στην τουριστικοποίηση)

Μην έρθεις να δουλέψεις ή να σπουδάσεις στο Ρέθυμνο

Μην έρθεις να δουλέψεις ή να σπουδάσεις στο Ρέθυμνο

Στο Ρέθυμνο τα τελευταία χρόνια επικρατούν ακραίες συνθήκες κανιβαλισμού και κερδοσκοπίας που υποβαθμίζουν την ανθρώπινη ζωή και εργασία. Η δημοτικότητα της βραχύχρονης ενοικίασης σε τουρίστες, με πλατφόρμες τύπου airbnb, έχει καταστήσει αδύνατο σε εργαζόμενες και εργαζόμενους, φοιτητές και φοιτήτριες, να έχουν πρόσβαση σε αξιοπρεπή και οικονομική κατοικία. Οι ιδιοκτήτες των σπιτιών που έχουν απομείνει έχουν απαιτήσεις που αν δεν ήταν τραγικές θα ήταν αστείες: απαιτούν υπέρογκα νοίκια, όπως 600-700 ευρώ για τριάρια και 400 για γκαρσονιέρες. Ζητούν έναν ή μισό χρόνο νοίκια μπροστά, ενώ τα δύο νοίκια εγγύηση κι ένα να τρέχει σχεδόν έχουν γίνει ο κανόνας. Απαιτούν Ε9, εγγυητική επιστολή από τον προηγούμενο σπιτονοικοκύρη και να μην έχεις παιδιά ή/και κατοικίδια. Επιπλέον ο σπιτονοικοκύρης μπορεί ν’ αλλάξει ή ν’ ακυρώσει τη συμφωνία ανά πάσα στιγμή: να ζητήσει περισσότερο ενοίκιο, παραπάνω νοίκια μπροστά, ν’ αρνηθεί να κάνει κάποια επισκευή που έχει συμφωνηθεί κλπ. Κι αν δεν θέλεις μείνε στο δρόμο! Οι συμβασιούχοι εργαζόμενοι και εργαζόμενες, όπως οι αναπληρωτές καθηγητές και δάσκαλοι, αναγκάζονται να μένουν σε δωμάτια ξενοδοχείων τα οποία νοικιάζουν στην καλύτερη περίπτωση με 450 ευρώ κι έξωση τον Ιούνιο (σε χειρότερες περιπτώσεις πληρώνουν 600 ευρώ και πρέπει να εκκενώσουν το δωμάτιο τον Απρίλη ή το Μάη, με την έναρξη της τουριστικής σεζόν). Όσοι και όσες μένουμε ήδη στο Ρέθυμνο ζούμε υπό τη συνεχή απειλή της έξωσης, καθώς πλέον θεωρείται βλάκας όποιος δεν εκμεταλλεύεται τουριστικά το ακίνητό του.

Η λογική που θέλει τον κάτοχο περιουσίας να αποφασίζει πώς θα τη διαχειριστεί χωρίς καμία ευθύνη και ηθική απέναντι στο ευρύτερο κοινωνικό σύνολο οδηγεί σε ακραίο ατομικισμό και φέρνει τον φασισμό ακόμη πιο κοντά μας. Όχι, δεν μπορεί ο ιδιοκτήτης να ζητά 4.500 ευρώ για να νοικιάσει για ένα μήνα ένα τεσσάρι σε συμβασιούχους του πανεπιστημίου. Όχι, δεν γίνεται να απαιτεί έξι νοίκια μπροστά, από μια οικογένεια με τέσσερα παιδιά την τελευταία στιγμή κι ενώ έχει ήδη κλείσει η συμφωνία. Όχι, δεν πρέπει να μπορεί να ζητά 300 ευρώ το κεφάλι από αναπληρωτές και να τους βγάζει τον Ιούνιο (όλα τα περιστατικά είναι πραγματικά). Αυτή ακριβώς τη λογική, της ανεύθυνης και ανήθικης δυνατότητας να διαχειριστεί ο καθένας την ιδιοκτησία του όπως του κάνει κέφι, υπερασπίστηκε πέρσι ο δήμαρχος Ρεθύμνου, όταν δάσκαλοι και καθηγητές πήγαν να διαμαρτυρηθούν για το πρόβλημα. Το γεγονός ότι τέτοιες συμπεριφορές θεωρούνται φυσιολογικές κι όχι κατάπτυστες στο σημερινό Ρέθυμνο είναι απόδειξη της ευρείας αποδοχής που έχουν, καθιστώντας το Ρέθυμνο μια αφιλόξενη πόλη σε εργαζόμενους με ή χωρίς οικογένειες.

Θεωρώντας πως όταν δεν υπάρχει πρόσβαση σε αξιοπρεπή κατοικία υποβαθμίζεται η ζωή και η εργασία μας, καλούμε τους αναπληρωτές και τις αναπληρώτριες να μην συμπεριλάβουν το Ρέθυμνο στις επιλογές τους: ας αδειάσουν τα σχολεία. Καλούμε τους τελειόφοιτους μαθητές να μη βάλουν τις σχολές του Ρεθύμνου στο μηχανογραφικό τους: ας μείνει χωρίς φοιτητές το Ρέθυμνο. Καλούμε τους εργαζόμενους και εργαζόμενες με συμβάσεις και συμβόλαια κάθε είδους να μην κάνουν τα χαρτιά τους για το Ρέθυμνο: ας αδειάσουν τα νοσοκομεία και οι υπηρεσίες. Καλούμε τους εργαζόμενους και εργαζόμενες που σκέφτονται να δουλέψουν για σεζόν να μην κλείσουν καμία δουλειά αν ο εργοδότης δεν τους εξασφαλίζει αξιοπρεπή κατοικία: ας μείνουν χωρίς εργαζόμενους τα ξενοδοχεία. Να δούμε τότε ποιος θα εξυπηρετεί τους μόνους επιθυμητούς κατοίκους του Ρεθύμνου, τους τουρίστες.

Όσο για εμάς που μένουμε μόνιμα, θέλουμε αξιοπρεπείς κατοικίες με νοίκια ανάλογα των μισθών μας. Τίποτα λιγότερο. Όσοι κανιβαλίζουν κερδοσκοπώντας έχουν διαλέξει πλευρά και είναι απέναντί μας. Το ίδιο και η θεσμική εξουσία που τους υπερασπίζεται.

αφίσα για τη στέγη και ενάντια στην τουριστικοποίηση

μοίρασμα κειμένου ενάντια στην τουριστικοποίηση

Μοίρασμα του κειμένου μας στις εργαζόμενες της «πρεσβείας» του airbnb στο Ρέθυμνο. Τέσσερις υπολογιστές γυρισμένοι στον τοίχο και συνεχής πληκτρολόγηση. Τώρα που σας βρήκαμε να μας περιμένετε!

Την Παρασκευή 3/8 μοιράσαμε το κείμενό μας για τη στέγη και ενάντια στην τουριστικοποίηση στην παλιά πόλη του Ρεθύμνου. Συνομιλήσαμε με εργαζόμενες και περαστικές και πήραμε ένα δείγμα για το βαθμό του προβλήματος εξαιτίας της τουριστικής εκμετάλλευσης των ακινήτων: τρεις γενιές σ’ ένα σπίτι γιατί τα παιδιά με τα παιδιά τους δεν βρίσκουν σπίτι, ζευγάρια που έκαναν παιδιά και δεν βρίσκουν μεγαλύτερο σπίτι να μετακομίσουν, νεαρά ζευγάρια με τα παιδιά τους που θέλουν να επιστρέψουν στο Ρέθυμνο από την πρωτεύουσα και δεν βρίσκουν σπίτια να μείνουν… Κι ακόμη δεν έχουν έρθει οι φοιτητές και οι φοιτήτριες, οι αναπληρωτές εκπαιδευτικοί και όλοι οι άλλοι εργαζόμενοι σε κλάδους με συμβόλαια για το χειμώνα… Η «ιερότητα» της ιδιοκτησίας σε συνδυασμό με το κυνήγι του κέρδους οδηγούν σε περιστατικά ακραίου κανιβαλισμού, όπως η άμεση έξωση με δικαστικούς επιμελητές και μπάτσους που υπέστησαν εργαζόμενοι και λήπτες υπηρεσιών του Κέντρου Ψυχικής Υγείας στις 13/7. Ο ιδιοκτήτης θέλει να το μετατρέψει σε ξενοδοχείο.

Είμαστε εδώ για να μείνουμε! (για τη στέγη και ενάντια στην τουριστικοποίηση)

Περιστατικά σαν τα ακόλουθα γίνονται όλο και συχνότερα:

  • Η Μ.Κ., φοιτήτρια, αναγκάστηκε να εκκενώσει στο σπίτι της τον Απρίλη για να νοικιαστεί σε τουρίστες.
  • Ο Κ.Χ., αναπληρωτής καθηγητής, δεν βρήκε σπίτι και παραιτήθηκε.
  • Η Κ.Ο., εργαζόμενη στη σεζόν, παίρνει 580 ευρώ για 10 ώρες εργασίας χωρίς ρεπό.
  • Ο Σ.Τ. κάνει πρακτική άσκηση στη σεζόν με 350 ευρώ για 10-12 ώρες εργασίας.
  • Σε τρία άτομα, εποχικά εργαζόμενους στο πανεπιστήμιο, ζητήθηκε ενοίκιο 1.400 ευρώ για ένα τεσσάρι.
  • O Μ.Χ., μετανάστης από Συρία, βάφει πολυτελή ξενοδοχεία με εξευτελιστικό μεροκάματο και ανασφάλιστος.
  • Η Α.Π., αμείβεται με το βασικό μισθό ( 431,75 ευρώ ) και δίνει τον μισό στο νοίκι.
  • Τετραμελής οικογένεια με δύο εργαζόμενους δεν μπορεί να βρει αξιοπρεπές σπίτι σε λογική τιμή.

Ποιο είναι το νήμα που ενώνει όλα τα παραπάνω περιστατικά; Ο τουρισμός στην Κρήτη, όπως και σε άλλες περιοχές, αποτελεί βαριά βιομηχανία, με κέρδη για τους λίγους και συνθήκες δουλείας για τους πολλούς. Παράλληλα δημιουργεί ένα περιβάλλον εχθρικό για τους κατοίκους. Το Ρέθυμνο από τον Απρίλη φτιασιδώνεται για να μετατραπεί σε τουριστικό πάρκο και να υποδεχτεί τους μόνους επιθυμητούς κατοίκους του: τους τουρίστες. Με πρόσχημα την ανάπτυξη, η τουριστική βιομηχανία διεκδικεί κάθε εκατοστό των παραλιών, των δημόσιων χώρων και της υπαίθρου, μολύνοντας και περιορίζοντας τη φύση και τους δημόσιους χώρους.

Η ενοικίαση σπιτιών για τουριστική εκμετάλλευση έχει εκτινάξει τα ενοίκια στα ύψη, δημιουργώντας παράλληλα έλλειψη σπιτιών για ενοικίαση. Το κυνήγι του κέρδους από τους ιδιοκτήτες σπιτιών καταλήγει σε περιστατικά κανιβαλισμού. Ταυτόχρονα, όσοι ενοικιάζουμε βρισκόμαστε υπό τη συνεχή απειλή πιθανής έξωσης για την περισσότερο επικερδή τουριστική εκμετάλλευση. Οι κάτοικοι αντιμετωπίζονται ως αναλώσιμοι, χρήσιμοι μόνο για να εξυπηρετήσουν τον τουρίστα σε άθλιες εργασιακές συνθήκες ενώ χρησιμοποιούνται ως ενοικιαστές και καταναλωτές τον υπόλοιπο χρόνο. Η ποιότητα των παροχών στους κατοίκους είναι μηδαμινή, και τα δημοτικά τέλη δυσανάλογα.

Τέλος, η μονοκαλλιέργεια του τουρισμού και ο υποβιβασμός κάθε άλλης παραγωγικής δραστηριότητας ενέχουν πάντα τον κίνδυνο η πόλη να καταρρεύσει σε περίπτωση που σταματήσει να πουλά το τουριστικό προϊόν. Και η “φούσκα” του τουρισμού φαίνεται να εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από την ύπαρξη αστάθειας και πολέμου στις γειτονικές χώρες, συνθήκη στην οποία συμβάλλει ενεργά το ελληνικό κράτος.

Είμαστε εδώ για να μείνουμε! Θέλουμε αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας και κατοικίας και ελεύθερους δημόσιους χώρους στην πόλη που ζούμε.