Category Archives: συμμετοχή σε κινητοποιήσεις

Απεργία 12 Απρίλη

Στο δρόμο μαζί με τους μαθητές και τις μαθήτριες ενάντια σε ένα ακόμα πιο ταξικό λύκειο

Είναι καταπληκτικός ο τρόπος με τον οποίο η παρούσα κυβέρνηση σε όλους τους τομείς διαστρέφει το νόημα των λέξεων. Η μεταρρύθμιση του Λυκείου, και κυρίως της τελευταίας τάξης του, ώστε «να εξορθολογιστεί» είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα.
Η Γ’ λυκείου ρητά προσδιορίζεται ως τάξη προετοιμασίας – ή καλύτερα προπόνησης- για τις τελικές εξετάσεις. Με απίστευτο κυνισμό, η αριστερή κυβέρνηση καταργεί μια ολόκληρη τάξη γενικής παιδείας από το λύκειο. Κι ενώ σήμερα τα μη πανελλαδικά εξεταζόμενα μαθήματα της Γ’ λυκείου, που υποβαθμίζονται από το εξετασεοκεντρικό σύστημα, μπορούν να συμβάλλουν στην καλλιέργεια και την πολιτική συγκρότηση των μαθητών, στο Νέο Λύκειο τα μαθήματα κατεύθυνσης, όσα έχουν χρηστική αξία, ηγεμονεύουν στο ωρολόγιο πρόγραμμα. Με την ελληνική εξαίρεση των θρησκευτικών, τα οποία διασώζονται, σε ένα πρόγραμμα σπουδών που θεωρεί περιττό το μάθημα της Ιστορίας, της Βιολογίας ή της Πληροφορικής. Αυτή η πτυχή της μεταρρύθμισης είναι απλώς αστεία.

Με τη μονοπώληση του προγράμματος από τα μαθήματα προσανατολισμού, όλη η χρονιά θα είναι ένας μαραθώνιος, με ορίζοντα τις εξετάσεις. Κι όποιος αντέξει. Άλλωστε είναι κι αυτός ένας στόχος. Οι ιθύνοντες της εκπαιδευτικής πολιτικής εντός κι εκτός συνόρων κρίνουν ότι στην Ελλάδα το ποσοστό των μαθητών που φοιτούν στο γενικό λύκειο είναι πολύ μεγάλος σε σχέση με όσους προσανατολίζονται προς την επαγγελματική κατάρτιση. Και για να αλλάξει αυτό, το Λύκειο πρέπει να γίνει δύσκολο για τα περισσότερα παιδιά.

Την κατεύθυνση αυτή, τη δημιουργία δηλαδή ενός ξεκάθαρα ταξικού γενικού λυκείου, εξυπηρετεί και η αλλαγή στις ενδοσχολικές εξετάσεις που οδηγούν στη λήψη απολυτηρίου λυκείου. Με τις εξετάσεις να διεξάγονται σε επίπεδο ομάδων σχολείων, με θέματα που είναι αποτέλεσμα κλήρωσης, με επιτηρητές και διορθωτές από άλλα σχολεία, μπαίνει φρένο στη δυνατότητα όλων των παιδιών να αποκτήσουν απολυτήριο λυκείου. Πολύ σύντομα πολλά παιδιά θα επιλέξουν να μην φοιτούν σε ένα γενικό λύκειο των αρίστων και να στραφούν προς τα σκόπιμα υποβαθμισμένα επαγγελματικά λύκεια και τη μεταγυμνασιακή κατάρτιση, δημιουργώντας μια στρατιά νέων, σχεδόν απλήρωτων, εργαζομένων, μέσω της μαθητείας και της πρακτικής άσκησης.

Η αλλαγή στον τρόπο απόκτησης απολυτηρίου υποστηρίζεται ιδεολογικά με επίκληση της-πόσο αριστερής αλήθεια!- αρχής της αξιοκρατίας. Η αξιοκρατία επιβάλλει να μην διεκδικείται από όλους μια θέσης εργασίας ανειδίκευτου εργαζόμενου, γιατί μόνο σε τέτοιες έχει κανείς πρόσβαση μόνο με το απολυτήριο λυκείου. Θαυμάσια αλήθεια αυτή η κοινωνία, στην οποία η εργασία γίνεται αντιληπτή ως προνόμιο κι όχι ως δικαίωμα. Άλλη άποψη έχουμε μάλλον οι αδαείς εκπαιδευτικοί των δημόσιων σχολείων που προάγουμε στις τάξεις και τελικά δίνουμε απολυτήριο σε όλα τα παιδιά, ακόμα και σε παιδιά με αναπηρίες, ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες, ιδιαιτερότητες στη συμπεριφορά ή απλά στους μαθητές και τις μαθήτριες που αδυνατούν ή αρνούνται να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις του στείρου ακαδημαϊσμού του λυκείου. Δεν νοσταλγούμε τους καιρούς που «όσοι δεν έπαιρναν τα γράμματα» σταματούσαν σε κάποια τάξη του δημοτικού.

Η κυβέρνηση έχει καταφέρει να ξεφτιλίσει ακόμα ένα πάγιο αίτημα του εκπαιδευτικού κινήματος, αυτό της ελεύθερης πρόσβασης. Καθιερώνοντας τα τμήματα ελεύθερης πρόσβασης στα ανώτατα ιδρύματα, καλεί τους μαθητές και τις μαθήτριες από πολύ νωρίς να μετριάσουν τις προσδοκίες από τον εαυτό τους και να αποφασίσουν να μην μπουν στη διαδικασία των πανελλαδικών εξετάσεων. Μάλλον τους καλεί να παραδεχτούν τη θέση τους στην κοινωνική πυραμίδα, κατευθύνοντάς τους προς τις σχολές με τη λιγότερη ζήτηση, ανεξάρτητα αν αυτές ανταποκρίνονται στα ενδιαφέροντά τους. Διαχρονικά, οι προνομιούχοι έχουν ελεύθερη κι εύκολη πρόσβαση σε σχολές που πραγματικά τους ενδιαφέρουν-με το αζημίωτο, εντός κι εκτός συνόρων. Τα τμήματα ελεύθερης πρόσβασης μετατρέπονται στο φτωχό συγγενή της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, με κριτήρια προσφοράς και ζήτησης.

Τελικά θέλουμε να μην αλλάξει τίποτα;

Κανένας από μας δεν ισχυρίζεται ότι τα πράγματα πρέπει να μείνουν ως έχουν. Είναι απαραίτητο το Λύκειο να αποσυνδεθεί από τον βραχνά των εξετάσεων εισαγωγής στην Τριτοβάθμια εκπαίδευση. Για να γίνει όμως αυτό εφικτό υπάρχει μόνο μία προϋπόθεση. Η κατάργηση των εισαγωγικών εξετάσεων. Η πραγματικά ελεύθερη πρόσβαση στην Τριτοβάθμια εκπαίδευση. Αυτή είναι άλλωστε και η μόνη προϋπόθεση για την κατάργηση της παραπαιδείας και των ταξικών φραγμών που και αυτή υψώνει στη μόρφωση των παιδιών. Όσο κριτήριο εισαγωγής σε μια πανεπιστημιακή σχολή δεν είναι το ενδιαφέρον σου για το αντικείμενο αλλά το πόσο ικανότερος από τον διπλανό σου είσαι να ανταποκριθείς σε μια ατελείωτη σειρά διαδικασιών αξιολόγησης, η παραπαιδεία όχι μόνο δε θα περιορίζεται, παρά μάλλον θα διευρύνεται, όσο περισσότερες κι αν γίνουν οι ώρες των μαθημάτων προσανατολισμού.

Για να αποκτήσει το λύκειο τον μορφωτικό του ρόλο χρειάζεται να ανοίγει στους μαθητές τον δρόμο προς την επιστήμη και την κοινωνική και πολιτική συγκρότηση. Χρειάζεται να δίνει στους μαθητές το δικαίωμα της επιλογής, μιας επιλογής όμως που θα συνδέεται με τα ενδιαφέροντά τους, όχι με τον εξοντωτικό ανταγωνισμό μεταξύ τους για μια θέση στο πανεπιστήμιο. Θέλουμε ένα σχολείο δημιουργικό, που θα δίνει τη δυνατότητα στα παιδιά να ανακαλύψουν τις δυνατότητές τους, να πειραματιστούν και να γνωρίσουν τον εαυτό τους, χωρίς να καλείται κάποιος να τους αξιολογήσει γι’ αυτό. Θέλουμε ένα σχολείο χωρίς αξιολόγηση, χωρίς ποινές και επαίνους, όπου οι σχέσεις δασκάλου μαθητή και μαθητών μεταξύ τους θα είναι απαλλαγμένες από τη απόρριψη και των ανταγωνισμό. Θέλουμε ένα σχολείο ανοιχτό στην κοινωνία, όχι στους παπάδες, τους δημάρχους και τις εταιρίες. Θέλουμε ένα σχολείο απελευθερωμένο από τον κρατικό έλεγχο, αλλά όχι αυτοχρηματοδοτούμενο με τους όρους της αγοράς, όχι μια «αυτόνομη σχολική μονάδα» με τους όρους της νεοφιλελεύθερης αναδιάρθρωσης. Θέλουμε ένα σχολείο που θα το διαχειρίζεται ο σύλλογος διδασκόντων και οι μαθητές/-τριες, όχι οι διευθυντές-μάνατζερ με ολοένα διευρυνόμενες εξουσίες. Θέλουμε ένα σχολείο για όλα τα παιδιά, που να παντρεύει τη θεωρία με την πράξη, που δεν υποβαθμίζει τη χειρωνακτική εργασία και δε σηκώνει ταξικούς φραγμούς στη μόρφωση. Θέλουμε σχολείο καθολικό, ούτε «γενικό», ούτε «επαγγελματικό». Θέλουμε ένα σχολείο που καλλιεργεί την αισθητική των παιδιών αλλά και την ηθική τους, που ανταγωνίζεται την καπιταλιστική λογική του «ο καθένας για τον εαυτό του», μπολιάζοντας τα παιδιά με τις αξίες της συντροφικότητας , της δικαιοσύνης και της αλληλεγγύης.

Γι’ αυτό και στεκόμαστε απέναντι σε κάθε εκπαιδευτική μεταρρύθμιση που υπαγορεύεται από τις αντιδραστικές επιδιώξεις της νεοφιλελεύθερης κυρίαρχης τάξης πραγμάτων. Μαζί με τους μαθητές και τους γονείς, θα μας βρουν μπροστά τους.

Για ένα σχολείο της αλληλεγγύης, της ελευθερίας, της αξιοπρέπειας

Συμμετέχουμε στην απεργία-στηρίζουμε τα μπλοκ των τοπικών ΕΛΜΕ

Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση εκπαιδευτικών Θεσσαλονίκης
Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση εκπαιδευτικών Ρεθύμνου
Διακλαδική Αθήνας Τομέας Εκπαίδευσης

Νέο Λύκειο απεργία 12 Απρίλη

Κάλεσμα σε Εργατική Συγκέντρωση το Σάββατο 16/2

Καλούμε το σύνολο των εργατικών σωματείων ιδιωτικού και δημόσιου τομέα και συλλογικότητες να συμμετέχουν σε συγκέντρωση και πορεία το Σάββατο 16/2/19 στις 12μμ στο Δημαρχείο Ρεθύμνου.

Στηρίζουμε το κάλεσμα που κάνει η ΕΛΜΕ Ρεθύμνου και το Συντονιστικό Εκπαιδευτικών και Εργαζομένων στην Εκπαίδευση με μικροφωνική στο Δημαρχείο την ίδια ώρα.

Στηρίζουμε το κάλεσμα για εργατική διαδήλωση στην Αθήνα, την ίδια μέρα, των σωματείων βάσης εργαζομένων όπως και Συλλόγων Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, ΕΛΜΕ και πρωτοβουλιών αναπληρωτών.

Διαδηλώνουμε για Αυξήσεις στους μισθούς και τις αμοιβές με βάση τις ανάγκες μας και πραγματική επαναφορά των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας. Αγωνιζόμαστε ενάντια στις απολύσεις, την ανεργία και την επισφάλεια, την εργοδοτική τρομοκρατία και την κρατική καταστολή των εργατικών αγώνων.

Οργανωνόμαστε και αντιστεκόμαστε συλλογικά μέσα κι έξω από τους χώρους δουλειάς μας.

Ανακοίνωση σωματείων για την εργατική διαδήλωση του Σαββάτου 16/2/19 (11.30πμ, πλ. Κοραή – Αθήνα)

Άμεση απόσυρση του νομοσχεδίου για το διορισμό των αναπληρωτών δασκάλων και καθηγητών

Στηρίζουμε τις κινητοποιήσεις σε Κρήτη και Αθήνα!

Συμμετέχουμε στην απεργία!

Αναδημοσιεύουμε το σχετικό κείμενο της ΕΣΕ Θεσσαλονίκης:

Νέο σύστημα διορισμών στην εκπαίδευση: εμπόριο ελπίδας και μάθημα πολιτικού εμπαιγμού

Πανεκπαιδευτική Απεργία Παρασκευή 11 Γενάρη

Μετά την πανηγυρική «έξοδο» από τα μνημόνια, ήρθε η ώρα και για τον κόσμο της εκπαίδευσης «να δρέψει τους καρπούς των θυσιών του». Μετά από 10 χρόνια χωρίς κανέναν μόνιμο διορισμό στην εκπαίδευση, όπου τα κενά καλύπτονται με προσλήψεις χιλιάδων συμβασιούχων εκπαιδευτικών και λογιστικές αλχημείες στα προγράμματα σπουδών και τις αναθέσεις των μαθημάτων, η κυβέρνηση υπόσχεται ότι θα κάνει χιλιάδες διορισμούς-ο αριθμός τους ποικίλει ανάλογα με τα κέφια των ιθυνόντων-…μετά τις εκλογές, στη νέα της θητεία. Το πρώτο που είναι προφανές είναι η προεκλογική πολιτική απάτη.

Η παρούσα κυβέρνηση έχει και στο παρελθόν επιδείξει μεγάλη ικανότητα στο εμπόριο ελπίδας. Έτσι και τώρα, το σύστημα διορισμών που φιλοδοξεί να νομοθετήσει είναι μελετημένο με τρόπο ώστε να μοριοδοτεί ένα πλήθος κριτηρίων, τόσων όσες είναι και οι κατηγορίες των αδιόριστων εκπαιδευτικών. Μοριοδοτώντας την προϋπηρεσία (ως 12 μήνες) εξίσου με τα «ακαδημαϊκά» προσόντα και τα κοινωνικά κριτήρια, επιχειρεί να ψαρέψει όσο το δυνατόν μεγαλύτερο αριθμό πελατών μεταξύ των αδιόριστων συναδέλφων.

Ξεκινώντας από την υποβάθμιση της προϋπηρεσίας, είναι ντροπή να εμπαίζονται οι συνάδελφοι που εδώ και δέκα χρόνια, γυρνώντας σε όλη τη χώρα και δουλεύοντας κυρίως για να πληρώσουν τα έξοδα την εκτός έδρας εργασίας τους, κάλυπταν τις πραγματικές, πάγιες και διαρκείς ανάγκες της δημόσιας εκπαίδευσης. Ο κύριος λόγος που οι αδιόριστοι συνάδελφοι αποδέχονταν την πρόσληψή τους, αφήνοντας πίσω σε πολλές περιπτώσεις δουλειά και οικογένεια, είναι γιατί είχαν τη βεβαιότητα ότι η προϋπηρεσία θα τους οδηγήσει κάποτε στη μονιμοποίηση.

Ταυτόχρονα, η μοριοδότηση των «ακαδημαϊκών» προσόντων (το τυράκι για τους πρόσφατους αποφοίτους), στην ουσία αφαιρεί επαγγελματικά δικαιώματα από το πτυχίο και εισάγει έντονους ταξικούς φραγμούς, αφού στην πλειοψηφία τους τα προσόντα αυτά προσφέρονται έναντι αδρής αμοιβής (μεταπτυχιακά σε ιδρύματα εντός και εκτός της χώρας, πτυχία ξένων γλωσσών, σεμινάρια, ιδιωτικές πιστοποιήσεις χρήσης Η/Υ). Ακόμα και σε ό,τι αφορά τα κοινωνικά, και συγκεκριμένα τα οικογενειακά, κριτήρια, δεν λαμβάνεται υπόψη ότι, αν γυρνάς δέκα χρόνια ανά την Ελλάδα δουλεύοντας ως αναπληρωτής, ζώντας σε μόνιμη εργασιακή ανασφάλεια, η πιθανότητα να κάνεις ή να διατηρήσεις οικογένεια περιορίζεται σημαντικά.

Το σύστημα διορισμού που προωθείται έχει οδηγήσει σε διαιρέσεις και ανταγωνισμό τους αδιόριστους συναδέλφους. Αυτή είναι η προφανής συνέπεια και επιδίωξή του. Ανοίγει όμως παράλληλα μια κερκόπορτα που αφορά και όσους και όσες είναι μόνιμοι στην εκπαίδευση. Μετά την προηγούμενη διαίρεση ανάμεσα σε ασεπίτες και διορισμένους με την επετηρίδα, στο εξής μεθοδεύουν τη διάκριση μεταξύ των διορισμένων «με προσόντα και χωρίς προσόντα». Με την αξιολόγηση να είναι εδώ και χρόνια έξω από την πόρτα της εκπαίδευσης, οι διαιρέσεις αυτές παρέχουν νέα κριτήρια για την κατηγοριοποίηση, νέες προφάσεις για απολύσεις και μισθολογική υποβάθμιση, νέες αφορμές για εμφύλιο πόλεμο μεταξύ των συναδέλφων.

Οι μάχες που χρειάζεται να δώσουμε για να μην περάσει το νέο σύστημα διορισμών δεν περιορίζονται σε μια 24ωρη απεργία. Οφείλουμε να καταδείξουμε την αδικία και την πολιτική απάτη και να οργανωθούμε από τα κάτω, σε κάθε πρωτοβάθμιο σωματείο, σε κάθε σχολείο, σε κάθε γειτονιά, χτίζοντας μια στρατηγική για να διεκδικήσουμε, για αρχή, τίποτα λιγότερο από:

-Μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων της δημόσιας εκπαίδευσης. Όχι στην απαξίωση της προϋπηρεσίας.
-Μαζικούς διορισμούς για την κάλυψη όλων των πραγματικών αναγκών των σχολείων.

Προϋποθέσεις για αυτό είναι η μείωση των μαθητών ανά τμήμα, η διαμόρφωση των προγραμμάτων σπουδών σύμφωνα με τις ανάγκες και τα ενδιαφέροντα των μαθητών και όχι τη λογιστική του υπουργείου, η κατάργηση των πολλαπλών αναθέσεων που γίνονται χωρίς καμιά επιστημονική λογική, η επιστροφή στο διδακτικό ωράριο όπως ήταν πριν τα μνημόνια, η κάλυψη όλων των κενών στις ειδικότητες στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση, η ουσιαστική στελέχωση της ειδικής αγωγής, η δημιουργία δομών υποστήριξης των μαθητών σε όλες τους τις μορφωτικές ανάγκες.

Ο αγώνας για τα εργασιακά μας δικαιώματα βαδίζει μαζί με τον αγώνα για ένα σχολείο που καλύπτει τις μορφωτικές ανάγκες όλων των παιδιών, χωρίς ταξικούς φραγμούς.

Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση (ΕΣΕ) εκπαιδευτικών -Θεσσαλονίκης

Απολογισμός Απεργίας 14 Νοέμβρη

[Best_Wordpress_Gallery id=»10″ gal_title=»Απεργία 14 Νοέμβρη 2018″]

Στις 14 Νοέμβρη, ημέρα απεργίας, περίπου 40 άτομα ανταποκρίθηκαν στα καλέσματα που έκαναν το πρωτοβάθμιο σωματείο των καθηγητών ΕΛΜΕΡ , το Αγωνιστικό Σχήμα των Εκπαιδευτικών Ρεθύμνου 1/θμιας (Αστέρι) και η ΕΣΕ.
Συγκεντρωθήκαμε στο Εργατικό Κέντρο μαζί με καθηγήτριες/ές, δασκάλες/ους, φοιτήτριες/τές από την ΑΕΠ-ΕΑΑΚ και εργαζόμενες/ους στα συνεργατικά εγχειρήματα της πόλης, “Δίκτυο” Παραγωγών και Καταναλωτών, Κολεκτίβα Ψηφιακών Tεχνών “Obscura”, “Το Κιβώτιο”-Συνεταιρισμός/Κολεκτίβα Εργασίας, “Συν-τροφή”, Συνεργατικό Καφέ-Tεχνοχώρος “Τζεπέτο”.
Στήσαμε μικροφωνική και φωνάξαμε συνθήματα όπως “Τα κέντρα τα εργατικά ανήκουν στους εργάτες κι όχι στα κομματόσκυλα και στους γραφειοκράτες” και “Η σύμβαση δεν πέφτει από τον ουρανό, η σύμβαση χρειάζεται αγώνα ταξικό”.
Αποφασίστηκε να κάνουμε μικρή πορεία μέσα στην παλιά πόλη, λίγες/λίγοι αριθμητικά αλλά με δυναμική παρουσία, συνεχίζοντας να φωνάζουμε τα συνθήματα μας και εμπλουτίζοντας τα με τα κλασσικά “Βιτρίνες λουσάτες απλήρωτοι εργάτες” και “ Κυριακή και βράδυ να πάνε για δουλειά οι βουλευτές, οι δήμαρχοι και τα αφεντικά”. Η πορεία κατέληξε στην Μεγάλη Πόρτα όπου συντρόφισσες και σύντροφοι από τα συνεργατικά έκαναν παρέμβαση υπέρ της αυτοοργανωμένης ΒΙΟ.ΜΕ και κατά του πλειστηριασμού του εργοστασίου με πανό και φυλλάδια. Ενωθήκαμε μαζί τους και φωνάξαμε “Μπάτσοι, δικαστές ακούστε το καλά, η ΒΙΟ.ΜΕ θα μείνει σε χέρια εργατικά” και “Χωρίς εσένα γρανάζι δε γυρνά, εργάτη μπορείς χωρίς αφεντικά”
Την ίδια ώρα, το ν.τ. της ΑΔΕΔΥ, άφαντο μέχρι το προηγούμενο βράδυ, καλούσε στο Δημαρχείο ενώ το ΠΑΜΕ και το συνδικάτο οικοδόμων παρότι είχαν βγάλει καλέσματα επίσης για το Δημαρχείο φαίνεται να μετάνιωσαν. Τακτικισμοί που σκοπό έχουν την διάσπαση των εργαζομένων. Στο ίδιο κλίμα και η πρακτική της ΓΣΕΕ να μην κάλεσει κι αυτή σε απεργία για τις 14 Νοέμβρη αλλά λίγες μέρες μετά, στις 28 του ίδιου μήνα.
Καμία εργαζόμενη και κανένας εργαζόμενος δεν πέφτει από τα σύννεφα όταν οι μεγαλοσυνδικαλιστές ξεμασκαρώνονται.
Γι’ αυτό κι εμείς αποφασίσαμε να τρέξουμε την απεργία από τα κάτω σε συνεννόηση με φιλικά σωματεία και συλλογικότητες.
Δεν ήμασταν πολλοί αλλά ήμασταν καλοί!
Καμία απεργία δεν είναι χαμένη. Να πάρουμε τις κινητοποιήσεις στα χέρια μας. Οργάνωση από τα κάτω.

Πορεία ενάντια στην εργοδοτική βία

Η βία στα κάτεργα του τουρισμού

(Με αφορμή τον ξυλοδαρμό εργαζομένου)

Στις αρχές του μήνα, ένας 17χρονος εργαζόμενος στο γνωστό ξενοδοχείο Ανθούσα στη Σταλίδα ξυλοκοπείται άγρια από τσιράκια της εργοδοσίας πιστά στα συμφέροντα των αφεντικών τους: ο λόγος για τον διευθυντή προσωπικού του ξενοδοχείου Θ. Γκούμα, που μαζί με τον αδερφό του που δούλευε ως ρεσεψιονίστας και τον διευθυντή συντήρησης Μ. Σμυρνάκη έκλεισαν τον 17χρονο εργαζόμενο στο δωμάτιό του, όπου διέμενε μετά τη λήξη της σύμβασής του, και τον βασάνιζαν για ώρα χτυπώντας τον σε ζωτικά όργανα.  Τα τραύματα ήταν τόσο σοβαρά που ο 17χρονος αναγκάστηκε να υποβληθεί σε πολύωρη χειρουργική επέμβαση στο Βενιζέλειο Νοσοκομείο με κίνδυνο μόνιμης αναπηρίας. Continue reading

Κουπόνια οικονομικής ενίσχυσης για το 1ο φεστιβάλ συνεργατισμού

Κουπόνια οικονομικής ενίσχυσης για το πρώτο φεστιβάλ συνεργατισμού

Τρία συνεργατικά εγχειρήματα στο Ρέθυμνο συμμετέχουν στη διοργάνωση του φεστιβάλ στη Θεσσαλονίκη

Μια διαφορετική οργάνωση της οικονομίας και της εργασίας είναι ήδη πραγματικότητα σε διάφορα μέρη της Ελλάδας. Ο συνεργατισμός, πέρα και έξω από την κρατική καθοδήγηση, προτείνει έναν άλλο δρόμο απέναντι στο κυνήγι του κέρδους με κάθε κόστος, αλλά και στην υπερεκμετάλλευση των εργαζομένων και της φύσης.

Στις 12 με 14 Οκτώβρη 2018 μικρές συνεργατικές επιχειρήσεις από πέντε διαφορετικές πόλεις, που δραστηριοποιούνται στους τομείς του επισιτισμού, του εμπορίου, των εκδόσεων και του βιβλίου, της επικοινωνίας, του ήχου και της εικόνας, της εκπαίδευσης και της υγείας διοργανώνουν από κοινού το 1ο Open Air Φεστιβάλ Συνεργατισμού. Το φεστιβάλ θα λάβει χώρα στο εμβληματικό πλέον κατειλημμένο συνεργατικό εργοστάσιο της ΒΙΟΜΕ στη Θεσσαλονίκη.

Από το Ρέθυμνο συμμετέχουν στη διοργάνωση τρία συνεργατικά εγχειρήματα: ο συνεταιρισμός «Κιβώτιο» (καφενείο «Το Χαλικούτι»), το συνεργατικό καφέ «Τζεπέτο» και η κολεκτίβα εργασίας «Obscura Lab» (οπτικοακουστικές και εικαστικές τέχνες).

Το φεστιβάλ επιδιώκει να προβάλλει έναν διαφορετικό τρόπο οργάνωσης της εργασίας και της παραγωγής μέσα από την παρουσίαση ανάλογων εγχειρημάτων, καθώς και να ενισχύσει τη δικτύωση μεταξύ τους. Θα περιλαμβάνει θεατρικά και κινηματογραφικά δρώμενα, εκθέσεις, δραστηριότητες για παιδιά, εργαστήρια, συναυλίες και συζητήσεις σε μία γιορτή του συνεργατισμού που θα διαρκέσει τρεις μέρες.

Καθώς το φεστιβάλ δεν δέχεται χορηγούς και κρατική χρηματοδότηση, κυκλοφορούν κουπόνια των 2 ευρώ για την οικονομική ενίσχυση της διοργάνωσης. Στο Ρέθυμνο κουπόνια υπάρχουν στο συνεργατικό καφενείο «Το Χαλικούτι» και το συνεταιριστικό καφέ «Τζεπέτο» που βρίσκονται στον πεζόδρομο της Κατεχάκη κάτω από τη Φορτέτσα, στο συνεργατικό οβελιστήριο «Συν-τροφή» (Κορωναίου & Αδ. Κοραή) και στο συνεργατικό παντοπωλείο « «Δίκτυο αλληλεγγύης παραγωγών & καταναλωτών»(Παπαναστασίου & Σβάιτσερ).

κολεκτίβα εργασίας «Obscura Lab»
συνεργατικό καφέ «Τζεπέτο»
συνεργατικό οβελιστήριο «Συν-τροφή»
συνεργατικό παντοπωλείο «Δίκτυο αλληλεγγύης παραγωγών & καταναλωτών»
ο συνεταιρισμός « το Κιβώτιο» (Χαλικούτι)
ελευθεριακή συνδικαλιστική ένωση (ΕΣΕ) Ρεθύμνου

Συμμετοχή σε νικηφόρα παρέμβαση για καταβολή δεδουλευμένων

Μέλη της ομάδα μας συμμετείχαν στις 12/8 σε νικηφόρα παρέμβαση για καταβολή δεδουλευμένων από επιχείρηση εστίασης στην παραλιακή λεωφόρο του Ρεθύμνου.

Το καφέ-μεζεδοπωλείο «Ανεμολόγιο» προέβη στις 7/8 σε απόλυση εργαζόμενης επειδή απαίτησε τις υπερωρίες της. Την επομένη απέλυσε τη δεύτερη εργαζόμενη επειδή αρνήθηκε να καλύψει την απόλυση της πρώτης και μια μέρα αργότερα παραιτήθηκε και η τρίτη εργαζόμενη μαθαίνοντας τι είχε συμβεί με τις δυο προηγούμενες.

Στην κεφαλή της κινητοποίησης, που συγκέντρωσε 30-40 αλληλέγγυες και αλληλέγγους, βρίσκονταν οι δύο τελευταίες εργαζόμενες. Παραμείναμε στην επιχείρηση λίγο παραπάνω από μια ώρα μέχρι να καταβληθούν τα δεδουλευμένα ύψους 110 ευρώ, τα οποία το αφεντικό ήθελε να δώσει από Σεπτέμβρη. Στη διάρκεια της παραμονής μας αποκλείστηκε το μαγαζί και πραγματοποιήθηκε μοίρασμα του παρακάτω κειμένου στα διερχόμενα οχήματα.

Νίκες στους ταξικούς αγώνες για μια κοινωνία χωρίς αφεντικά!

Ακολουθεί το κείμενο που μοιράστηκε:

ΠΟΙΑ ΑΝΑΠΤΥΞΗ;

Μας λένε ότι ο τουρισμός είναι η βαριά βιομηχανία της Κρήτης. Το Ρέθυμνο από το Μάρτη αρχίζει να φτιασιδώνεται για να δεχτεί τους σωτήρες του. Τα ημερολόγια της πόλης μετρούν αντίστροφα για τη σεζόν που θα μας ξελασπώσει. Ή μήπως ξελασπώνει μόνο κάποιους; Οι μαγαζάτορες αντλούν από την απύθμενη δεξαμενή της ανεργίας για να βάλουν στην τσέπη τους όσα περισσότερα μπορούν όσο γρηγορότερα γίνεται. Στις γαλέρες της τουριστικής ανάπτυξης ντόπιοι και ξένοι εργάτες και εργάτριες τραβάνε κουπί ανασφάλιστοι/ες, κακοπληρωμένοι/ες, με απλήρωτες υπερωρίες και άθλιες συνθήκες εργασίας που μπορεί να φτάνουν ακόμη και στη βία. Και καθώς οι περισσότεροι εργοδότες στην τουριστική βιομηχανία είναι άντρες και οι περισσότεροι υπάλληλοι γυναίκες, η βία μπορεί να είναι αυτή του αρσενικού που κάνει κουμάντο. Ειδικότερα στα τουριστικά μαγαζιά, μικρά και μεγάλα αφεντικά εκμεταλλεύονται την ανυπαρξία μνήμης της πελατείας τους για να ξεσαλώνουν. Ο φόβος για ανεργία και έκθεση δημιουργεί το πλέγμα σιωπής που καλύπτει αυτά τα περιστατικά.

Μια από τις πολλές τέτοιες περιπτώσεις είναι το μεζεδοπωλείο «Ανεμολόγιο» στη Άρη Βελουχιώτη 1 (παραλιακή) που έδιωξε κακήν κακώς δυο εργαζόμενες μέσα σε δυο μέρες. Στις 7 Αυγούστου το αφεντικό είχε την άνεση να διώξει τη βασική του σερβιτόρα στην κορύφωση της σεζόν, επειδή του ζήτησε να πληρωθεί τις υπερωρίες της. Την επομένη, η συνάδελφός της αρνήθηκε να την αντικαταστήσει, κι όταν προσπάθησε να αιτιολογήσει τη στάση της, ενεργοποίησε τα αντανακλαστικά του αφεντικού, που αντρίκια πέταξε την καρέκλα, άρπαξε την εργαζόμενη από το σβέρκο, την έσυρε προς την κουζίνα να μαζέψει τα πράγματά της και την έδιωξε απλήρωτη.

Η ανάπτυξη αυτή δεν είναι για τα γούστα μας. Το μόνο που αναπτύσσει είναι τις ορέξεις των αφεντικών για περισσότερα κέρδη και μεγαλύτερη ασυδοσία, που χτίζεται πάνω στο φόβο και την ανοχή μας. Ας μη μένουμε σιωπηλές και σιωπηλοί απέναντι στο τσαλαπάτημα των ζωών και της αξιοπρέπειάς μας. Ας ενώσουμε την οργή μας για να ξεριζώσουμε τα «Ανεμολόγια» του Ρεθύμνου.

εργάτριες/εργάτες στην τουριστική βιομηχανία & αλληλέγγυες/οι

Πέμπτη 20/7: παρουσία στην απεργιακή πορεία στον κλάδο του επισιτισμού

Μέλη της ΕΣΕ Ρεθύμνου παραβρέθηκαν στο κάλεσμα του Σωματείου Ξενοδοχοϋπαλλήλων και συναφών επαγγελμάτων την Πέμπτη 20 Ιουλίου στο πλαίσιο της πανελλαδικής απεργίας που κάλεσε η Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργατών Επισιτισμού και Υπαλλήλων Τουριστικών Επαγγελμάτων. Η προσυγκέντρωση έλαβε χώρα στο Εργατικό Κέντρο Ρεθύμνου και η πορεία κατευθύνθηκε προς το χώρο του Συλλόγου Ξενοδόχων στη ΒΙΟ.

Το κάλεσμα στηρίχτηκε κυρίως από το ΠΑΜΕ. Η ομάδα μας, με αλληλέγγυους συντρόφους, είχε διακριτό μπλοκ στο τέλος της πορείας και φωνάχτηκαν τα συνθήματα: «Χωρίς εσένα γρανάζι δεν γυρνά, εργάτη μπορείς χωρίς αφεντικά», «Η αλληλεγγύη όπλο των εργατών, πόλεμο στον πόλεμο των αφεντικών», «Πενήντα ώρες για 400 ευρώ, τον πόλεμο τον ζούμε κάθε μέρα εδώ», «Ίδια τα αφεντικά, δεξιά κι αριστερά».

συμμετοχή στον λαϊκό αγώνα δρόμου «Λούης Τίκας»

Μέλος της ΕΣΕ Ρεθύμνου συμμετείχε με μέλη της ΑΔΡΕ και του Λίβα ΑΣΡ στο 2ο Λαϊκό Αγώνα Δρόμου «Λούης Τίκας» που πραγματοποιήθηκε στις 2 Ιουλίου σε διοργάνωση του Πολιτιστικού Συλλόγου Λούτρας και του Συλλόγου Δρομέων Υγείας Ρεθύμνου. Ο αγώνας ξεκίνησε από τη Μονή Αρκαδίου και κατέληξε στη Λούτρα, γενέτειρα του Λούη Τίκα (Ηλία Σπαντιδάκη), όπου ο Πολιτιστικός Σύλλογος είχε ετοιμάσει πλουσιοπάροχο κέρασμα.

Στη διάρκεια της διαδρομής φωνάχθηκαν τα συνθήματα «Λαϊκός αθλητισμός κι όχι πρωταθλητισμός», «Ζει, ζει, ο Λούης Τίκας ζει», «Λούη Τίκα ζεις, εσύ μας οδηγείς». Παράλληλα γινόταν από το μέλος μας επί τροχάδην ενημέρωση για τον διεθνιστικό εργατικό αγώνα του Τίκα και των άλλων αγωνιστών ανθρακωρύχων!

Έγινε επαφή με απόγονο του Λούη Τίκα, ο οποίος μας χάρισε το βιβλίο που έχει γράψει για τον Τίκα. Έγινε συζήτηση με τους διοργανωτές για εμπλουτισμό του Αγώνα Δρόμου «Λούης Τίκας» και με παράλληλες δράσεις-εκδηλώσεις.

το μετάλλιο που δόθηκε σε όλα τα άτομα που συμμετείχαν στον αγώνα παρά την κορύφωση του καύσωνα

συμμετοχή στην απεργιακή κινητοποίηση στις 17/5

έξω από την Αντιπεριφέρεια

Η ΕΣΕ Ρεθύμνου συμμετείχε με πανό στην πορεία που πραγματοποιήθηκε στο Ρέθυμνο την ημέρα της γενικής απεργίας στις 17 Μάη. Το μπλοκ που συγκεντρώθηκε πίσω από το πανό της ΕΣΕ ήταν πολύ δυναμικό, σε μια πορεία που δεν είχε ιδιαίτερη συμμετοχή. Η πορεία ξεκίνησε από Εργατικό Κέντρο και κατέληξε στην πλατεία μπροστά στο κτήριο της Αντιπεριφέρειας, όπου το Εργατικό Κέντρο επέδωσε ψήφισμα υπό τους ήχους του συνθήματος «ίδια τ’ αφεντικά, δεξιά κι αριστερά».

στη διάρκεια της πορείας

η απεργειακή αφίσα της ΕΣΕ