Category Archives: κείμενα-άρθρα-αφίσες

αφίσα για τη στέγη και ενάντια στην τουριστικοποίηση

Αφίσα της ΕΣΕ στην πόλη του Ρεθύμνου:

«Ποιος πληρώνει τις διακοπές σου;”

«Όταν κλείνεις ένα διαμέρισμα, σκέψου τις τιμές των ενοικίων που αυξάνονται για τους ντόπιους, την άνοδο της τουριστικοποίησης και τον κόσμο που υπόκειται σε κοινωνικό εκτοπισμό. Για κάθε τουριστικό διαμέρισμα, κάποιος κάτοικος πρέπει ν’ αφήσει το σπίτι του”.

Η αφίσα στα αγγλικά συμπληρώνει κείμενό μας στα ελληνικά για τη στέγη και ενάντια στην τουριστικοποίηση που μοιράστηκε στην παλιά πόλη του Ρεθύμνου λίγες μέρες πριν.

Είμαστε εδώ για να μείνουμε! (για τη στέγη και ενάντια στην τουριστικοποίηση)

Περιστατικά σαν τα ακόλουθα γίνονται όλο και συχνότερα:

  • Η Μ.Κ., φοιτήτρια, αναγκάστηκε να εκκενώσει στο σπίτι της τον Απρίλη για να νοικιαστεί σε τουρίστες.
  • Ο Κ.Χ., αναπληρωτής καθηγητής, δεν βρήκε σπίτι και παραιτήθηκε.
  • Η Κ.Ο., εργαζόμενη στη σεζόν, παίρνει 580 ευρώ για 10 ώρες εργασίας χωρίς ρεπό.
  • Ο Σ.Τ. κάνει πρακτική άσκηση στη σεζόν με 350 ευρώ για 10-12 ώρες εργασίας.
  • Σε τρία άτομα, εποχικά εργαζόμενους στο πανεπιστήμιο, ζητήθηκε ενοίκιο 1.400 ευρώ για ένα τεσσάρι.
  • O Μ.Χ., μετανάστης από Συρία, βάφει πολυτελή ξενοδοχεία με εξευτελιστικό μεροκάματο και ανασφάλιστος.
  • Η Α.Π., αμείβεται με το βασικό μισθό ( 431,75 ευρώ ) και δίνει τον μισό στο νοίκι.
  • Τετραμελής οικογένεια με δύο εργαζόμενους δεν μπορεί να βρει αξιοπρεπές σπίτι σε λογική τιμή.

Ποιο είναι το νήμα που ενώνει όλα τα παραπάνω περιστατικά; Ο τουρισμός στην Κρήτη, όπως και σε άλλες περιοχές, αποτελεί βαριά βιομηχανία, με κέρδη για τους λίγους και συνθήκες δουλείας για τους πολλούς. Παράλληλα δημιουργεί ένα περιβάλλον εχθρικό για τους κατοίκους. Το Ρέθυμνο από τον Απρίλη φτιασιδώνεται για να μετατραπεί σε τουριστικό πάρκο και να υποδεχτεί τους μόνους επιθυμητούς κατοίκους του: τους τουρίστες. Με πρόσχημα την ανάπτυξη, η τουριστική βιομηχανία διεκδικεί κάθε εκατοστό των παραλιών, των δημόσιων χώρων και της υπαίθρου, μολύνοντας και περιορίζοντας τη φύση και τους δημόσιους χώρους.

Η ενοικίαση σπιτιών για τουριστική εκμετάλλευση έχει εκτινάξει τα ενοίκια στα ύψη, δημιουργώντας παράλληλα έλλειψη σπιτιών για ενοικίαση. Το κυνήγι του κέρδους από τους ιδιοκτήτες σπιτιών καταλήγει σε περιστατικά κανιβαλισμού. Ταυτόχρονα, όσοι ενοικιάζουμε βρισκόμαστε υπό τη συνεχή απειλή πιθανής έξωσης για την περισσότερο επικερδή τουριστική εκμετάλλευση. Οι κάτοικοι αντιμετωπίζονται ως αναλώσιμοι, χρήσιμοι μόνο για να εξυπηρετήσουν τον τουρίστα σε άθλιες εργασιακές συνθήκες ενώ χρησιμοποιούνται ως ενοικιαστές και καταναλωτές τον υπόλοιπο χρόνο. Η ποιότητα των παροχών στους κατοίκους είναι μηδαμινή, και τα δημοτικά τέλη δυσανάλογα.

Τέλος, η μονοκαλλιέργεια του τουρισμού και ο υποβιβασμός κάθε άλλης παραγωγικής δραστηριότητας ενέχουν πάντα τον κίνδυνο η πόλη να καταρρεύσει σε περίπτωση που σταματήσει να πουλά το τουριστικό προϊόν. Και η “φούσκα” του τουρισμού φαίνεται να εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από την ύπαρξη αστάθειας και πολέμου στις γειτονικές χώρες, συνθήκη στην οποία συμβάλλει ενεργά το ελληνικό κράτος.

Είμαστε εδώ για να μείνουμε! Θέλουμε αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας και κατοικίας και ελεύθερους δημόσιους χώρους στην πόλη που ζούμε.

15 Ιουλίου, Ρέθυμνο και Χανιά: Δράση στα Public ενάντια στην κατάργηση της κυριακάτικης αργίας

Την Κυριακή 15 Ιουλίου, ημέρα απεργίας στον κλάδο του εμπορίου, η Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση (ΕΣΕ) Ρεθύμνου και η τοπική Χανίων της αναρχοσυνδικαλιστικής πρωτοβουλίας Ροσινάντε μοιράσαμε κοινό κείμενο έξω από τα υποκαταστήματα Ρεθύμνου και Χανίων της εταιρείας Public. Παρακωλύσαμε την ομαλή λειτουργία της επιχείρησης και συνομιλήσαμε με υποψήφιους πελάτες και πελάτισσες, περαστικούς και περαστικές. Παράλληλα μοιράσαμε στους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες την ανακοίνωση κήρυξης απεργίας της συνέλευσης εργαζομένων Public  και του Συλλόγου Υπαλλήλων Βιβλίου-Χάρτου-Ψηφιακών Μέσων Αττικής που στο κέντρο της Αθήνας κράτησαν το υποκατάστημα κλειστό. Ολοκληρώσαμε τη δράση συνεχίζοντας το μοίρασμα του κειμένου σε εργαζόμενες και εργαζόμενους στον κλάδο του εμπορίου καθώς και στα κλειστά καταστήματα.

Το κείμενο έγραφε τα εξής:

Αν η Κυριακή δεν είναι αργία, δεν είναι Κυριακή

Σήμερα, Κυριακή 15 Ιούλη, είναι μια από τις 8 Κυριακές που έχουν οριστεί ως εργάσιμες. Η κατάργηση της κυριακάτικης αργίας προβλήθηκε ως μέτρο εξόδου από την “κρίση”. Ωστόσο όχι μόνο δεν έφερε προσλήψεις και περισσότερα κέρδη στις επιχειρήσεις, αλλά η δουλειά φορτώνεται σε εργαζόμενους που δουλεύουν 4ωρα ή είναι κάτω των 25 ετών, προκειμένου να αυξηθούν τα κέρδη των αφεντικών.

Η κατάργηση της κυριακάτικης αργίας είναι κομμένη και ραμμένη στα μέτρα των μεγάλων ομίλων που έχουν αποθέματα «αναλώσιμων” εργαζόμενων. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση των Public που στις αρχές του 2017 προέβησαν σε δεκάδες απολύσεις εργαζομένων που χαρακτηρίζονταν ως “υψηλόμισθοι” γιατί έπαιρναν 700-800 ευρώ. Την ίδια στιγμή η επιχείρηση σχεδίαζε άνοιγμα δύο καταστημάτων στην Αττική. Τα Public, από το 2012, προβαίνουν σταθερά σε απολύσεις, μειώσεις μισθών, ξεζούμισμα των υπαλλήλων, αξιοποίηση δωρεάν εργασίας μέσω προγραμμάτων voucher, απάνθρωπα καθεστώτα «αξιολόγησης” των ατομικών πωλήσεων, καλλιέργεια ανταγωνιστικού κλίματος, πληρωμή ελλειμμάτων των ταμείων από την τσέπη των υπαλλήλων, με αποτέλεσμα να έχουν βγάλει τεράστια κέρδη από την εξευτελιστικά φθηνή εργασία των εργαζομένων. Τα Public δεν είναι εξαίρεση. Σκοπεύουν να γίνουν ο κανόνας.

Τις Κυριακές δεν δουλεύουμε.Η αγορά δεν αυτορυθμίζεται. Καθορίζεται από τις υποχωρήσεις και τις αντιστάσεις των εργαζομένων απέναντι στις ορέξεις των αφεντικών.

Τις Κυριακές δεν ψωνίζουμε. Σκεφτόμαστε ως εργάτες και όχι σαν πελάτες

Οι ζωές μας δεν είναι εμπόρευμα.

Κυριακή και νύχτα να πάνε για δουλειά
οι υπουργοί οι δήμαρχοι και τ’ αφεντικά

Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση (Ρεθύμνου) Ρεθύμνου
(https://eserethymnou.espivblogs.net/)
Αναρχοσυνδικαλιστική πρωτοβουλία Ροσινάντε, τοπική Χανίων
(https://rocinante.gr/)

Λούης Τίκας – 3ος Λαϊκός Δρόμος

post image

Την Κυριακή 1 Ιουλίου 2018 διεξήχθη ο 3ος  Λαϊκός Αγώνας Δρόμου 10 km ΛΟΥΗΣ ΤΙΚΑΣ,  μια συνδιοργάνωση του Πολιτιστικού Συλλόγου Λούτρας  και του  Συλλόγου Δρομέων Υγείας Ρεθύμνου.

Μέλη της ΕΣΕ Ρεθύμνου, και του Λίβα ΑΣΡ  συμμετείχαν στον αγώνα που ξεκίνησε από τη Μονή Αρκαδίου και περνώντας από τα χωριά Αμνάτο και Κυριάνα  κατέληξε στη Λούτρα, γενέτειρα του Λούη Τίκα (Ηλία Σπαντιδάκη).

Στην αφετηρία, κατά την διαδρομή και στον τερματισμό στην Λούτρα φωνάχτηκαν τα συνθήματα «Λαϊκός αθλητισμός κι όχι πρωταθλητισμός” ,”Ζει ζει ο Λούης Τίκας ζει, με Σπέρα και Κασσίμη μας οδηγεί” και «Δεν τρέξαμε τον δρόμο για χρόνο και πρωτιά μον’ για  τον Λούη Τίκα και για την εργατιά”

Στην Λούτρα μοιράστηκε το παρακάτω κείμενο  και διαβάστηκε από την μικροφωνική:

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΛΗΘΗ ΕΙΝΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ Continue reading

ΑΒ ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΣ και του εργάτη το αίμα…

Παρεμβάσεις στα καταστήματα ΑΒ Βασιλόπουλος, σε 5 πολεις της Ελλάδας, πραγματοποίησε η Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση, με αφορμή τον θάνατο εργαζομένου σε αντίστοιχο super market στην Πάτρα.

23/6 Νάουσα

Το Σάββατο 23/6 πραγματοποιήθηκε παρέμβαση και μοίρασμα κειμένου έξω από το σουπερμάρκετ Α.Β Βασιλόπουλος και στην πόλη της Νάουσας για το θάνατο του συναδέλφου μας Στάθη Καραγεωργόπουλου στο σουπερμάρκετ της αλυσίδας στην Πάτρα, κατά τη διάρκεια της εργασίας του.

Ταυτόχρονες δράσεις Πέμπτη 28/6

Θεσσαλονίκη

Στις 13:00 το μεσημέρι, στο κατάστημα ΑΒ Βασιλόπουλος επι της οδου Αγίας Σοφίας, έγινε παρέμβαση και μοίρασμα κειμένου. Ορισμένοι καταναλωτές δεν μπήκαν να ψωνίσουν λόγω του  μοιράσματος, ενώ υπήρξε και διακριτική παρουσία της αστυνομίας κοντά στο σημείο. Continue reading

Σχολικές καθαρίστριες με σύμβαση έργου ζητούν να συζητηθούν στο δημοτικό συμβούλιο τα εργασιακά τους δικαιώματα

ΑΙΤΗΜΑ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΚΑΘΑΡΙΣΤΡΙΩΝ

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΚΑΘΑΡΙΣΤΡΙΩΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΚΤΙΡΙΩΝ  ν Ρεθύμνης

Ρέθυμνο  13/6/2018

ΠΡΟΣ                     Τον Πρόεδρο του ΔΣ Ρεθύμνης

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ:  κ  Δήμαρχο Ρεθύμνης

Επικεφαλής δημοτικών παρατάξεων

Δημοτικούς Συμβούλους

Δημοτική Επιτροπή Παιδείας.

ΘΕΜΑ: Αίτηση συζήτησης και αντιμετώπισης από το ΔΣ θεμάτων που αφορούν θεμελιώδη εργασιακά μας Δικαιώματα ως σχολικές καθαρίστριες και που παρά τις οχλήσεις μας, δεν αντιμετωπίζονται από τις υπηρεσίες της Δημοτικής Επιτροπής Παιδείας.

Αξιότιμοι κύριοι σύμβουλοι,
Θα γνωρίζετε ασφαλώς το άθλιο εργασιακό καθεστώς υπό το οποίο οι σχολικές καθαρίστριες αναγκαζόμαστε να εργαζόμαστε τα τελευταία χρόνια, σε όλη την Ελλάδα. Αν και η ανάγκη καθαριότητας και υγιεινής στα σχολεία είναι αδιάκοπη και υποχρεωτική εμείς εδώ και πολλά χρόνια εξαναγκαζόμαστε να εργαζόμαστε με ανανεούμενες, επαναλαμβανόμενες συμβάσεις, για να μην κατοχυρώνουμε κανένα εργασιακό δικαίωμα, να είμαστε σε συνεχή ομηρία και ανασφάλεια, να είμαστε ευάλωτες σε πιέσεις και εκβιασμούς ώστε να κάνουμε εργασίες που δεν είναι στις υποχρεώσεις μας. Αυτό το απαράδεκτο καθεστώς των συμβάσεων έργου, μας στερεί το δικαίωμα της άδειας, του δώρου, ακόμη και τη άδεια ασθένειας αφού μας θεωρούν «εργολάβους» και όχι εργαζόμενες με εξαρτημένη σχέση εργασίας. Αν αρρωστήσουμε θα πρέπει να βρούμε αντικαταστάτρια και αφού την εγκρίνει ο διευθυντής να την πληρώσουμε από την τσέπη μας. Πληρωνόμαστε όχι με μισθό αλλά ανάλογα με τον αριθμό των αιθουσών και η ΕΤΗΣΙΑ αμοιβή μας είναι από 1000 έως 5000. Continue reading

Οι εκπαιδευτικοί της ΕΣΕ Ρεθύμνου για την «απεργία” της 30ης Μάη

Ποια είναι η Κοινωνική Συμμαχία;

Είναι μια σύμπραξη των ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ με  «κοινωνικούς φορείς” ανάμεσα στους οποίους φιγουράρουν εργοδοτικές οργανώσεις (ΓΣΕΒΕΕ, ΕΣΕΕ) και επιμελητήρια με «στόχο την Ελλάδα που δουλεύει, παράγει, δημιουργεί και πετυχαίνει!!!”

Οι συμπαθούντες καλούνται να αντιταχθούν στην πόλωση ενεργώντας συλλογικά για την ανάπτυξη της επιχειρηματικότητας με γνώμονα ένα  ρεαλιστικό και δίκαιο εθνικό σχέδιο παραγωγικής συγκρότησης με βασικό πυλώνα την ανάπτυξη.

Είμαστε με αυτούς;

Ποιος εργαζόμενος έχει αμφιβολία ότι το «ρεαλιστικό και δίκαιο εθνικό σχέδιο παραγωγικής συγκρότησης” είναι έτοιμο και στημένο στην πλάτη του;

Ποιος εργαζόμενος έχει αμφιβολία ότι η ευαγγελιζόμενη ανάπτυξη θα διαλύσει ό,τι έχει απομείνει από το κράτος δικαίου και την κοινωνική δικαιοσύνη;

Ακόμα και την πατρίδα επικαλούνται για να βάλει πλάτη ο εργαζόμενος στα σχέδια των αφεντικών.

Τα συμφέροντα μας δεν ταυτίζονται με τα συμφέροντα των αφεντικών.

Δεν είμαστε με αυτούς. Continue reading

Σχετικά με τη νέα κλαδική σύμβαση εργασίας στον επισιτισμό και τις ξενοδοχειακές επιχειρήσεις

http://eseioanninon.squat.gr/files/2018/05/anarxosyndikalismos-23.pdf

ΜΙΑ ΣΥΜΒΑΣΗ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΑ

Ανακοίνωση της Κλαδικής Επισιτισμού της Ελευθεριακής Συνδικαλιστικής Ένωσης Ιωαννίνων

Στις 28 Απριλίου 2018, υπογράφτηκε μεταξύ της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργατών Επισιτισμού και Υπαλλήλων Τουριστικών Επαγγελμάτων και της Πανελλήνιας Ομοσπονδία Ξενοδόχων η νέα κλαδική σύμβαση εργασίας στον επισιτισμό και τις ξενοδοχειακές επιχειρήσεις, που αφορά μάγειρες, λαντζιέρηδες, σερβιτόρες/ους, ντελιβεράδες και άλλους.

Όταν μιλάμε για τον κορμό της οικονομίας, τον επισιτισμό αλλά και την βαριά βιομηχανία της Ελλάδας, τον τουριστικό κλάδο, είναι λογικό από πλευράς κράτους και αφεντικών αυτό το γεγονός να περνάει στα ψιλά. Γιατί στην ουσία με την υπογραφή αυτής της σύμβασης, αποκαλύπτεται η ξεφτίλα των γραφειοκρατών συνδικαλιστών και η μεθόδευση της ακόμη μεγαλύτερης υποτίμησης των εργαζομένων.

Continue reading

Εικόνα

Η ΑΠΕΡΓΙΑ ΕΙΝΑΙ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ

 

Στις 30 Μαΐου 2018 η εκτρωματική “κοινωνική συμμαχία” καλεί σε εθνική ημέρα δράσης. Πρόκειται για μια σύμπραξη εργοδοτικών οργανώσεων με την ΓΣΕΕ/ΑΔΕΔΥ, οι οποίες μάλιστα κηρύσσουν και απεργία εκείνη την ημέρα.

Η συμμαχία αυτή, στοχεύει στην εξομάλυνση των ταξικών αντιθέσεων, την προώθηση της υγιούς επιχειρηματικότητας και την ανάπτυξη. Δεν προκαλεί σε κανέναν εντύπωση η στάση της ΓΣΕΕ/ΑΔΕΔΥ μιας και όλοι γνωρίζουν πως δεν εκπροσωπούν ουσιαστικά κανέναν εργαζόμενο/η, παρά μόνο τα συμφέροντα των αφεντικών.

Αλλά η επιλογή των γραφειοκρατών συνδικαλιστών να κατέβουν χέρι-χέρι με τους εκμεταλλευτές στο δρόμο, ξεπερνά κάθε όριο.

ΝΑ ΜΗΝ ΤΟΥΣ ΑΦΗΣΟΥΜΕ!

Για εθνικούς λόγους, το κράτος πετσοκόβει τους μισθούς.

Για την επιχειρηματικότητα, οι εργάτες κι οι εργάτριες δουλεύουν σαν σκλάβοι.

Για την ανάπτυξη, λεηλατούνται οι ανθρώπινες ζωές και η φύση.

Αναδημοσίευση από ΕΣΕ Ιωαννίνων

ΕΠΑΛ: Μια πρότυπη στρατιά ευέλικτης εργασίας εν τη γενέσει

Τα επαγγελματικά λύκεια (ΕΠΑΛ) ως προς τη σύλληψή τους αποτελούν μια λαμπρή ιδέα μέσα στο έρεβος της δημόσιας εκπαίδευσης: οι μαθητές και οι μαθήτριες να μαθαίνουν συστηματικά και εμπεριστατωμένα τέχνες που μπορούν στη συνέχεια να τους δώσουν επαγγελματική κατεύθυνση. Άλλωστε, πολλά από τα μαθήματα του εκπαιδευτικού προγράμματος των ΕΠΑΛ θα έπρεπε να περιλαμβάνονται και στο πρόγραμμα των γενικών λυκείων. Ωστόσο, από την ίδρυσή τους τα τεχνικά λύκεια έχουν λειτουργήσει ως η χωματερή της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Πλέον μπαίνουν στην πρωτοπορία για τη δημιουργία μιας πρότυπης στρατιάς ευέλικτης εργασίας με το θεσμό της «μαθητείας».

Ο θεσμός αυτός άρχισε να λειτουργεί από το Μάρτη του 2017. Στη λογική του δεν φαίνεται να έχει πρόβλημα. Πού άλλωστε θα μπορούσαν να μάθουν καλύτερα τα παιδιά μια τέχνη παρά στο χώρο της δουλειάς; Στην πράξη όμως συμβάλλει στον εργασιακό κανιβαλισμό που εντείνεται όλο και περισσότερο.

Σύμφωνα λοιπόν με τον θεσμό αυτόν, απόφοιτες και απόφοιτοι των ΕΠΑΛ μέχρι την ηλικία των 25 ετών μπορούν να δουλεύουν στο δημόσιο και σε επιχειρήσεις για εννέα μήνες με αμοιβή το 75 τοις εκατό του ημερομισθίου του ανειδίκευτου εργάτη. Αυτό σημαίνει μεροκάματο 17,12 ευρώ μεικτά, δηλαδή 16,84 καθαρά. Από αυτό το ποσό, τα 6 ευρώ τα βάζει ο εργοδότης και τα 11 ευρώ χρηματοδοτούνται από το ΕΣΠΑ. Με λίγα λόγια, τα πολυτελή ξενοδοχεία της GRECOTEL που ανταποκρίθηκαν θετικά στο κάλεσμα, κάλυψαν θέσεις εργασίας για τη σεζόν 2017 με 135 ευρώ το μήνα (προφανώς δεν είναι τυχαίο που το πρόγραμμα άρχισε να υλοποιείται στο άνοιγμα της σεζόν)! Από την άλλη πλευρά, ρωτώντας σχετικά με το πρόγραμμα δεν καταφέραμε να μάθουμε το ακριβές ποσό της αμοιβής των μαθητευόμενων που πάντως φαίνεται να μην ξεπερνάει τα 300 ευρώ το μήνα.

Με το άνοιγμα της χρονιάς οι θέσεις στο θεσμό της «μαθητείες» διαφημίστηκαν ως «θέσεις εργασίας» (2.000 θέσεις για εφτά ειδικότητες για τη σχολική χρονιά 2017-18). Γιατί φυσικά αυτό είναι, καθώς καλύπτουν ανάγκες του δημοσίου και επιχειρήσεων σε εργατικό δυναμικό. Ο ΟΑΕΔ έκανε κάλεσμα σε εργοδότες και σπουδαστές. Το 75 τοις εκατό αυτών των θέσεων θα έδινε φτηνούς εργαζόμενους στο κράτος, καλύπτοντας ανάγκες στον δημόσιο τομέα, ενώ το 25 τοις εκατό θα απορροφούνταν από ιδιωτικές επιχειρήσεις, ποσοστό επρόκειτο να αυξηθεί στη συνέχεια. Το Υπουργείο Εργασίας πανηγύριζε που 100 σχολεία και 1.200 άτομα «αγκάλιασαν το θεσμό», και ευελπιστεί με τη βοήθεια των Επιμελητηρίων να πολλαπλασιάσει τον αριθμό των φτηνών εργατών που παράγει. Ήδη εφαρμόζεται η «μαθητεία» και στα ΙΕΚ. Στο σποτάκι μάλιστα για τη «μαθητεία» παρουσιάζεται αυτό το μέτρο ως ελκυστικότερη επιλογή από τις σπουδές σε ΑΕΙ και ΤΕΙ, καθώς εξασφαλίζει «απόκτηση επαγγελματικής εμπειρίας, ασφάλιση, εργασιακά δικαιώματα και αμοιβή». Στην πραγματικότητα το κράτος δημιουργεί μια στρατιά ανακυκλούμενων φτηνών και αναλώσιμων εργατών που μοιραία συμπιέζουν τα μεροκάματα προς τα κάτω και αυξάνουν την εργασιακή επισφάλεια.

Οι απόφοιτοι και οι απόφοιτες του ΕΠΑΛ αποκτούν πτυχίο ειδικότητας επιπέδου 4. Με τη «μαθητεία» το αναβαθμίζουν σε επιπέδου 5. Επιπλέον η «μαθητεία» φαίνεται να είναι στα προαπαιτούμενα για να συμμετάσχουν οι ασκούμενες και οι ασκούμενοι στις εξετάσεις πιστοποίησης του Εθνικού Οργανισμού Πιστοποίησης Προσόντων και Επαγγελματικού Προσανατολισμού (ΕΟΠΠΕΠ). Στο συνεχές κυνήγι χαρτιών και πιστοποιήσεων για μια καλύτερη θέση στον εργασιακό μεσαίωνα, οι απόφοιτοι και απόφοιτες των ΕΠΑΛ αναγκάζονται να πουλήσουν φτηνά την εργασία τους. Και ίσως αυτό να είναι και το κυριότερο που μαθαίνουν στη «μαθητεία»: να συμβιβάζονται με τα λίγα και να μη ζητούν περισσότερα.

Ως φυσική συνέπεια το σχολείο υποβιβάζεται σε μεσάζοντα μεταξύ των τοπικών επιχειρήσεων και των μαθητών, δίνοντας επιπλέον στους εκπαιδευτικούς ρόλο επόπτη εργασίας. Είναι σχεδόν βέβαιο ότι μελλοντικά η τοπική αγορά θα έχει λόγο στη διαμόρφωση του προγράμματος σπουδών των σχολείων. Οι λιγότερο δημοφιλείς ειδικότητες αναπόφευκτα θα εκλείψουν.

Στο πλαίσιο του γενικότερου εργασιακού κανιβαλισμού, οι επιχειρήσεις που μπαίνουν στο θεσμό της μαθητείας αντιμετωπίζονται ως ευεργέτες αντί για στυγνοί εκμεταλλευτές. Μέσα στη γενικότερη απαξίωση της εκπαίδευσης στα ΕΠΑΛ (και όχι μόνο), οι καθηγητές διαφημίζουν τις θέσεις μαθητείας ως λαμπρές ευκαιρίες. Ίσως μόνο οι ασκούμενες και οι ασκούμενοι να μην έχουν ψευδαισθήσεις: η «μαθητεία» χειροτερεύει και δεν βελτιώνει την ανεργία, αποτελεί εκμετάλλευση και όχι ευεργεσία. Και ο καθένας κι η καθεμιά παίρνει θέση και πράττει ανάλογα με το σε ποια μεριά βρίσκεται στην πλάστιγγα της εκμετάλλευσης.