Μην έρθεις να δουλέψεις ή να σπουδάσεις στο Ρέθυμνο

Στο Ρέθυμνο τα τελευταία χρόνια επικρατούν ακραίες συνθήκες κανιβαλισμού και κερδοσκοπίας που υποβαθμίζουν την ανθρώπινη ζωή και εργασία. Η δημοτικότητα της βραχύχρονης ενοικίασης σε τουρίστες, με πλατφόρμες τύπου airbnb, έχει καταστήσει αδύνατο σε εργαζόμενες και εργαζόμενους, φοιτητές και φοιτήτριες, να έχουν πρόσβαση σε αξιοπρεπή και οικονομική κατοικία. Οι ιδιοκτήτες των σπιτιών που έχουν απομείνει έχουν απαιτήσεις που αν δεν ήταν τραγικές θα ήταν αστείες: απαιτούν υπέρογκα νοίκια, όπως 600-700 ευρώ για τριάρια και 400 για γκαρσονιέρες. Ζητούν έναν ή μισό χρόνο νοίκια μπροστά, ενώ τα δύο νοίκια εγγύηση κι ένα να τρέχει σχεδόν έχουν γίνει ο κανόνας. Απαιτούν Ε9, εγγυητική επιστολή από τον προηγούμενο σπιτονοικοκύρη και να μην έχεις παιδιά ή/και κατοικίδια. Επιπλέον ο σπιτονοικοκύρης μπορεί ν’ αλλάξει ή ν’ ακυρώσει τη συμφωνία ανά πάσα στιγμή: να ζητήσει περισσότερο ενοίκιο, παραπάνω νοίκια μπροστά, ν’ αρνηθεί να κάνει κάποια επισκευή που έχει συμφωνηθεί κλπ. Κι αν δεν θέλεις μείνε στο δρόμο! Οι συμβασιούχοι εργαζόμενοι και εργαζόμενες, όπως οι αναπληρωτές καθηγητές και δάσκαλοι, αναγκάζονται να μένουν σε δωμάτια ξενοδοχείων τα οποία νοικιάζουν στην καλύτερη περίπτωση με 450 ευρώ κι έξωση τον Ιούνιο (σε χειρότερες περιπτώσεις πληρώνουν 600 ευρώ και πρέπει να εκκενώσουν το δωμάτιο τον Απρίλη ή το Μάη, με την έναρξη της τουριστικής σεζόν). Όσοι και όσες μένουμε ήδη στο Ρέθυμνο ζούμε υπό τη συνεχή απειλή της έξωσης, καθώς πλέον θεωρείται βλάκας όποιος δεν εκμεταλλεύεται τουριστικά το ακίνητό του.

Η λογική που θέλει τον κάτοχο περιουσίας να αποφασίζει πώς θα τη διαχειριστεί χωρίς καμία ευθύνη και ηθική απέναντι στο ευρύτερο κοινωνικό σύνολο οδηγεί σε ακραίο ατομικισμό και φέρνει τον φασισμό ακόμη πιο κοντά μας. Όχι, δεν μπορεί ο ιδιοκτήτης να ζητά 4.500 ευρώ για να νοικιάσει για ένα μήνα ένα τεσσάρι σε συμβασιούχους του πανεπιστημίου. Όχι, δεν γίνεται να απαιτεί έξι νοίκια μπροστά, από μια οικογένεια με τέσσερα παιδιά την τελευταία στιγμή κι ενώ έχει ήδη κλείσει η συμφωνία. Όχι, δεν πρέπει να μπορεί να ζητά 300 ευρώ το κεφάλι από αναπληρωτές και να τους βγάζει τον Ιούνιο (όλα τα περιστατικά είναι πραγματικά). Αυτή ακριβώς τη λογική, της ανεύθυνης και ανήθικης δυνατότητας να διαχειριστεί ο καθένας την ιδιοκτησία του όπως του κάνει κέφι, υπερασπίστηκε πέρσι ο δήμαρχος Ρεθύμνου, όταν δάσκαλοι και καθηγητές πήγαν να διαμαρτυρηθούν για το πρόβλημα. Το γεγονός ότι τέτοιες συμπεριφορές θεωρούνται φυσιολογικές κι όχι κατάπτυστες στο σημερινό Ρέθυμνο είναι απόδειξη της ευρείας αποδοχής που έχουν, καθιστώντας το Ρέθυμνο μια αφιλόξενη πόλη σε εργαζόμενους με ή χωρίς οικογένειες.

Θεωρώντας πως όταν δεν υπάρχει πρόσβαση σε αξιοπρεπή κατοικία υποβαθμίζεται η ζωή και η εργασία μας, καλούμε τους αναπληρωτές και τις αναπληρώτριες να μην συμπεριλάβουν το Ρέθυμνο στις επιλογές τους: ας αδειάσουν τα σχολεία. Καλούμε τους τελειόφοιτους μαθητές να μη βάλουν τις σχολές του Ρεθύμνου στο μηχανογραφικό τους: ας μείνει χωρίς φοιτητές το Ρέθυμνο. Καλούμε τους εργαζόμενους και εργαζόμενες με συμβάσεις και συμβόλαια κάθε είδους να μην κάνουν τα χαρτιά τους για το Ρέθυμνο: ας αδειάσουν τα νοσοκομεία και οι υπηρεσίες. Καλούμε τους εργαζόμενους και εργαζόμενες που σκέφτονται να δουλέψουν για σεζόν να μην κλείσουν καμία δουλειά αν ο εργοδότης δεν τους εξασφαλίζει αξιοπρεπή κατοικία: ας μείνουν χωρίς εργαζόμενους τα ξενοδοχεία. Να δούμε τότε ποιος θα εξυπηρετεί τους μόνους επιθυμητούς κατοίκους του Ρεθύμνου, τους τουρίστες.

Όσο για εμάς που μένουμε μόνιμα, θέλουμε αξιοπρεπείς κατοικίες με νοίκια ανάλογα των μισθών μας. Τίποτα λιγότερο. Όσοι κανιβαλίζουν κερδοσκοπώντας έχουν διαλέξει πλευρά και είναι απέναντί μας. Το ίδιο και η θεσμική εξουσία που τους υπερασπίζεται.

Απεργία 12 Απρίλη

Στο δρόμο μαζί με τους μαθητές και τις μαθήτριες ενάντια σε ένα ακόμα πιο ταξικό λύκειο

Είναι καταπληκτικός ο τρόπος με τον οποίο η παρούσα κυβέρνηση σε όλους τους τομείς διαστρέφει το νόημα των λέξεων. Η μεταρρύθμιση του Λυκείου, και κυρίως της τελευταίας τάξης του, ώστε «να εξορθολογιστεί» είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα.
Η Γ’ λυκείου ρητά προσδιορίζεται ως τάξη προετοιμασίας – ή καλύτερα προπόνησης- για τις τελικές εξετάσεις. Με απίστευτο κυνισμό, η αριστερή κυβέρνηση καταργεί μια ολόκληρη τάξη γενικής παιδείας από το λύκειο. Κι ενώ σήμερα τα μη πανελλαδικά εξεταζόμενα μαθήματα της Γ’ λυκείου, που υποβαθμίζονται από το εξετασεοκεντρικό σύστημα, μπορούν να συμβάλλουν στην καλλιέργεια και την πολιτική συγκρότηση των μαθητών, στο Νέο Λύκειο τα μαθήματα κατεύθυνσης, όσα έχουν χρηστική αξία, ηγεμονεύουν στο ωρολόγιο πρόγραμμα. Με την ελληνική εξαίρεση των θρησκευτικών, τα οποία διασώζονται, σε ένα πρόγραμμα σπουδών που θεωρεί περιττό το μάθημα της Ιστορίας, της Βιολογίας ή της Πληροφορικής. Αυτή η πτυχή της μεταρρύθμισης είναι απλώς αστεία.

Με τη μονοπώληση του προγράμματος από τα μαθήματα προσανατολισμού, όλη η χρονιά θα είναι ένας μαραθώνιος, με ορίζοντα τις εξετάσεις. Κι όποιος αντέξει. Άλλωστε είναι κι αυτός ένας στόχος. Οι ιθύνοντες της εκπαιδευτικής πολιτικής εντός κι εκτός συνόρων κρίνουν ότι στην Ελλάδα το ποσοστό των μαθητών που φοιτούν στο γενικό λύκειο είναι πολύ μεγάλος σε σχέση με όσους προσανατολίζονται προς την επαγγελματική κατάρτιση. Και για να αλλάξει αυτό, το Λύκειο πρέπει να γίνει δύσκολο για τα περισσότερα παιδιά.

Την κατεύθυνση αυτή, τη δημιουργία δηλαδή ενός ξεκάθαρα ταξικού γενικού λυκείου, εξυπηρετεί και η αλλαγή στις ενδοσχολικές εξετάσεις που οδηγούν στη λήψη απολυτηρίου λυκείου. Με τις εξετάσεις να διεξάγονται σε επίπεδο ομάδων σχολείων, με θέματα που είναι αποτέλεσμα κλήρωσης, με επιτηρητές και διορθωτές από άλλα σχολεία, μπαίνει φρένο στη δυνατότητα όλων των παιδιών να αποκτήσουν απολυτήριο λυκείου. Πολύ σύντομα πολλά παιδιά θα επιλέξουν να μην φοιτούν σε ένα γενικό λύκειο των αρίστων και να στραφούν προς τα σκόπιμα υποβαθμισμένα επαγγελματικά λύκεια και τη μεταγυμνασιακή κατάρτιση, δημιουργώντας μια στρατιά νέων, σχεδόν απλήρωτων, εργαζομένων, μέσω της μαθητείας και της πρακτικής άσκησης.

Η αλλαγή στον τρόπο απόκτησης απολυτηρίου υποστηρίζεται ιδεολογικά με επίκληση της-πόσο αριστερής αλήθεια!- αρχής της αξιοκρατίας. Η αξιοκρατία επιβάλλει να μην διεκδικείται από όλους μια θέσης εργασίας ανειδίκευτου εργαζόμενου, γιατί μόνο σε τέτοιες έχει κανείς πρόσβαση μόνο με το απολυτήριο λυκείου. Θαυμάσια αλήθεια αυτή η κοινωνία, στην οποία η εργασία γίνεται αντιληπτή ως προνόμιο κι όχι ως δικαίωμα. Άλλη άποψη έχουμε μάλλον οι αδαείς εκπαιδευτικοί των δημόσιων σχολείων που προάγουμε στις τάξεις και τελικά δίνουμε απολυτήριο σε όλα τα παιδιά, ακόμα και σε παιδιά με αναπηρίες, ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες, ιδιαιτερότητες στη συμπεριφορά ή απλά στους μαθητές και τις μαθήτριες που αδυνατούν ή αρνούνται να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις του στείρου ακαδημαϊσμού του λυκείου. Δεν νοσταλγούμε τους καιρούς που «όσοι δεν έπαιρναν τα γράμματα» σταματούσαν σε κάποια τάξη του δημοτικού.

Η κυβέρνηση έχει καταφέρει να ξεφτιλίσει ακόμα ένα πάγιο αίτημα του εκπαιδευτικού κινήματος, αυτό της ελεύθερης πρόσβασης. Καθιερώνοντας τα τμήματα ελεύθερης πρόσβασης στα ανώτατα ιδρύματα, καλεί τους μαθητές και τις μαθήτριες από πολύ νωρίς να μετριάσουν τις προσδοκίες από τον εαυτό τους και να αποφασίσουν να μην μπουν στη διαδικασία των πανελλαδικών εξετάσεων. Μάλλον τους καλεί να παραδεχτούν τη θέση τους στην κοινωνική πυραμίδα, κατευθύνοντάς τους προς τις σχολές με τη λιγότερη ζήτηση, ανεξάρτητα αν αυτές ανταποκρίνονται στα ενδιαφέροντά τους. Διαχρονικά, οι προνομιούχοι έχουν ελεύθερη κι εύκολη πρόσβαση σε σχολές που πραγματικά τους ενδιαφέρουν-με το αζημίωτο, εντός κι εκτός συνόρων. Τα τμήματα ελεύθερης πρόσβασης μετατρέπονται στο φτωχό συγγενή της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, με κριτήρια προσφοράς και ζήτησης.

Τελικά θέλουμε να μην αλλάξει τίποτα;

Κανένας από μας δεν ισχυρίζεται ότι τα πράγματα πρέπει να μείνουν ως έχουν. Είναι απαραίτητο το Λύκειο να αποσυνδεθεί από τον βραχνά των εξετάσεων εισαγωγής στην Τριτοβάθμια εκπαίδευση. Για να γίνει όμως αυτό εφικτό υπάρχει μόνο μία προϋπόθεση. Η κατάργηση των εισαγωγικών εξετάσεων. Η πραγματικά ελεύθερη πρόσβαση στην Τριτοβάθμια εκπαίδευση. Αυτή είναι άλλωστε και η μόνη προϋπόθεση για την κατάργηση της παραπαιδείας και των ταξικών φραγμών που και αυτή υψώνει στη μόρφωση των παιδιών. Όσο κριτήριο εισαγωγής σε μια πανεπιστημιακή σχολή δεν είναι το ενδιαφέρον σου για το αντικείμενο αλλά το πόσο ικανότερος από τον διπλανό σου είσαι να ανταποκριθείς σε μια ατελείωτη σειρά διαδικασιών αξιολόγησης, η παραπαιδεία όχι μόνο δε θα περιορίζεται, παρά μάλλον θα διευρύνεται, όσο περισσότερες κι αν γίνουν οι ώρες των μαθημάτων προσανατολισμού.

Για να αποκτήσει το λύκειο τον μορφωτικό του ρόλο χρειάζεται να ανοίγει στους μαθητές τον δρόμο προς την επιστήμη και την κοινωνική και πολιτική συγκρότηση. Χρειάζεται να δίνει στους μαθητές το δικαίωμα της επιλογής, μιας επιλογής όμως που θα συνδέεται με τα ενδιαφέροντά τους, όχι με τον εξοντωτικό ανταγωνισμό μεταξύ τους για μια θέση στο πανεπιστήμιο. Θέλουμε ένα σχολείο δημιουργικό, που θα δίνει τη δυνατότητα στα παιδιά να ανακαλύψουν τις δυνατότητές τους, να πειραματιστούν και να γνωρίσουν τον εαυτό τους, χωρίς να καλείται κάποιος να τους αξιολογήσει γι’ αυτό. Θέλουμε ένα σχολείο χωρίς αξιολόγηση, χωρίς ποινές και επαίνους, όπου οι σχέσεις δασκάλου μαθητή και μαθητών μεταξύ τους θα είναι απαλλαγμένες από τη απόρριψη και των ανταγωνισμό. Θέλουμε ένα σχολείο ανοιχτό στην κοινωνία, όχι στους παπάδες, τους δημάρχους και τις εταιρίες. Θέλουμε ένα σχολείο απελευθερωμένο από τον κρατικό έλεγχο, αλλά όχι αυτοχρηματοδοτούμενο με τους όρους της αγοράς, όχι μια «αυτόνομη σχολική μονάδα» με τους όρους της νεοφιλελεύθερης αναδιάρθρωσης. Θέλουμε ένα σχολείο που θα το διαχειρίζεται ο σύλλογος διδασκόντων και οι μαθητές/-τριες, όχι οι διευθυντές-μάνατζερ με ολοένα διευρυνόμενες εξουσίες. Θέλουμε ένα σχολείο για όλα τα παιδιά, που να παντρεύει τη θεωρία με την πράξη, που δεν υποβαθμίζει τη χειρωνακτική εργασία και δε σηκώνει ταξικούς φραγμούς στη μόρφωση. Θέλουμε σχολείο καθολικό, ούτε «γενικό», ούτε «επαγγελματικό». Θέλουμε ένα σχολείο που καλλιεργεί την αισθητική των παιδιών αλλά και την ηθική τους, που ανταγωνίζεται την καπιταλιστική λογική του «ο καθένας για τον εαυτό του», μπολιάζοντας τα παιδιά με τις αξίες της συντροφικότητας , της δικαιοσύνης και της αλληλεγγύης.

Γι’ αυτό και στεκόμαστε απέναντι σε κάθε εκπαιδευτική μεταρρύθμιση που υπαγορεύεται από τις αντιδραστικές επιδιώξεις της νεοφιλελεύθερης κυρίαρχης τάξης πραγμάτων. Μαζί με τους μαθητές και τους γονείς, θα μας βρουν μπροστά τους.

Για ένα σχολείο της αλληλεγγύης, της ελευθερίας, της αξιοπρέπειας

Συμμετέχουμε στην απεργία-στηρίζουμε τα μπλοκ των τοπικών ΕΛΜΕ

Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση εκπαιδευτικών Θεσσαλονίκης
Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση εκπαιδευτικών Ρεθύμνου
Διακλαδική Αθήνας Τομέας Εκπαίδευσης

Νέο Λύκειο απεργία 12 Απρίλη

Εκδήλωση: Σωματεία Βάσης

Όσο εντείνεται η εργασιακή επισφάλεια γίνεται εντονότερη η ανάγκη μας να οργανωθούμε οριζόντια σε Σωματεία Βάσης.
Καλεσμένοι μας για συζήτηση είναι συνάδελφοι από την Συνέλευση Βάσης Εργαζομένων Διανομέων Ιωαννίνων (ΣΒΕΔΙ)

Πλοίο δεν έχουμε, αλλά γαλέρες πολλές

Το κείμενο που ακολουθεί μοιράστηκε το Σάββατο  9/3 σε επιλεγμένα καταστήματα εστίασης στο Ρέθυμνο των οποίων οι συνθήκες εργασίας είναι ή πλησιάζουν σε αυτές που περιγράφονται:

Πλοίο δεν έχουμε, αλλά γαλέρες πολλές

Δεν είναι λίγα τα μαγαζιά εστίασης στο Ρέθυμνο που επιφυλάσσουν συνθήκες γαλέρας για τους εργαζομένους τους. Τα αφεντικά αναγκάζουν τους και τις εργαζόμενες να δουλεύουν με τον υποκατώτατο μισθό, να παίρνουν λιγότερα ένσημα, να δηλώνουν λιγότερες ώρες εργασίας, να μην πληρώνονται υπερωρίες ενώ τις δουλεύουν, να μην παίρνουν ρεπό και άδειες, να υπογράφουν ότι παίρνουν δώρα ενώ αυτό δεν συμβαίνει, να αλλάζουν πόστα και καθήκοντα ανάλογα με τις ορέξεις του αφεντικού. Παράλληλα οφείλουν να ανέχονται την κακή συμπεριφορά του αφεντικού, σε ένα πλαίσιο που δημιουργεί ανταγωνισμό με τους συναδέλφους. Και φυσικά να εξυπηρετούν τον πελάτη με χαμόγελο.

Ως εργαζόμενοι/ες που πάμε να πιάσουμε δουλειά στον τουρισμό και τον επισιτισμό πρέπει να γνωρίζουμε πέντε πράγματα για τα εργασιακά μας δικαιώματα. Καταρχάς πρέπει να προσέχουμε τι προφορικές συμφωνίες κάνουμε και τι υπογράφουμε. Αφότου πιάσουμε δουλειά, προσπαθούμε να οικοδομούμε σχέσεις εμπιστοσύνης με τους/τις συναδέλφους μας. Προσπαθούμε να τηρούνται οι συμφωνίες που έχουμε κάνει και να τις βελτιώνουμε σε συνεργασία με τους/τις συναδέλφους μας. Γνωστοποιούμε τις αυθαιρεσίες του αφεντικού στους/στις συναδέλφους μας και σε εργατικές ενώσεις/σωματεία.

Παράλληλα οφείλουμε να ενημερωνόμαστε για την εργασιακή συνθήκη των μαγαζιών στα οποία συχνάζουμε: δεν πίνουμε τον καφέ μας σε μαγαζιά με κακές εργασιακές συνθήκες!

Ενημερωνόμαστε-οργανωνόμαστε-διεκδικούμε

Ανακοίνωση των ΕΣΕ Ιωαννίνων και Ρεθύμνου για την προσχηματική αύξηση μισθού

Κάλεσμα σε Εργατική Συγκέντρωση το Σάββατο 16/2

Καλούμε το σύνολο των εργατικών σωματείων ιδιωτικού και δημόσιου τομέα και συλλογικότητες να συμμετέχουν σε συγκέντρωση και πορεία το Σάββατο 16/2/19 στις 12μμ στο Δημαρχείο Ρεθύμνου.

Στηρίζουμε το κάλεσμα που κάνει η ΕΛΜΕ Ρεθύμνου και το Συντονιστικό Εκπαιδευτικών και Εργαζομένων στην Εκπαίδευση με μικροφωνική στο Δημαρχείο την ίδια ώρα.

Στηρίζουμε το κάλεσμα για εργατική διαδήλωση στην Αθήνα, την ίδια μέρα, των σωματείων βάσης εργαζομένων όπως και Συλλόγων Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, ΕΛΜΕ και πρωτοβουλιών αναπληρωτών.

Διαδηλώνουμε για Αυξήσεις στους μισθούς και τις αμοιβές με βάση τις ανάγκες μας και πραγματική επαναφορά των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας. Αγωνιζόμαστε ενάντια στις απολύσεις, την ανεργία και την επισφάλεια, την εργοδοτική τρομοκρατία και την κρατική καταστολή των εργατικών αγώνων.

Οργανωνόμαστε και αντιστεκόμαστε συλλογικά μέσα κι έξω από τους χώρους δουλειάς μας.

Ανακοίνωση σωματείων για την εργατική διαδήλωση του Σαββάτου 16/2/19 (11.30πμ, πλ. Κοραή – Αθήνα)

Φωτογραφίες από προβολή Ussak

Η προβολή έγινε στις 8/2 στον φιλόξενο χώρο του συνεργατικού παντοπωλείου «Το Δίκτυο» και ακολούθησε συζήτηση  με την πρωταγωνίστρια Κάτια Γέρου.

τσαντούλες ΕΣΕ Ρεθύμνου

«θα μπερδευτώ με τους εργάτες, θα πω τον πόνο μου στις γάτες!»

Η χειροποίητη τσαντούλα (29×33 εκ. περίπου) της ΕΣΕ Ρεθύμνου θα κάνει ντεμπούτο στην αυριανή προβολή της ταινίας USSAK. Τα περιορισμένα αντίτυπα θα διατίθενται προς 5 ευρώ. Προλάβετε!

Προβολή της ταινίας USSAK

Προβολή της ταινίας Ussak του Κυριάκου Κατζουράκη.
Μετά την προβολή θα ακολουθήσει συζήτηση με την πρωταγωνίστρια Κάτια Γέρου.

Ussak – Years Later
2017 | Έγχρ. | Διάρκεια: 118′
σκηνοθεσία: Κυριάκος Κατζουράκης
με τους: Κάτια Γέρου, Γιάννη Τσορτέκη, Θεοδώρα Τζήμου, Νίκο Νίκα, Θεοδώρα Τζήμου, Δημήτρη Πουλικάκο, Δημήτρη Πολύτιμο,
Θάνο Αλεξίου, Καμίλλο Μπετανκούρ.

Περίληψη πλοκής:
Κάτω από τον ήχο του Ussak, η ιστορία εκτυλίσσεται κάπου στο μέλλον.
Ο τρελαμένος εκπρόσωπος μιας σκοτεινής, ασαφούς εξουσίας, ένα μυστηριώδες παιδί, δυο ηλικιωμένοι καλλιτέχνες, μια ομάδα αυτοσχέδιου αντάρτικου πόλης, μια γυναίκα που κυνηγάει ασθμαίνοντας την επιβίωσή της, βυθισμένη στον αμοραλισμό και τη σκληρότητα.
Όταν οι μικρές, προσωπικές ιστορίες συμπίπτουν με μια μεγάλη εξέγερση αγροτών, τότε αναδύεται ένα επείγον αίτημα: ένας νέος τρόπος ζωής, να πέσει η σκληρή μάσκα και ν’ αποκαλυφθούν τα αληθινά πρόσωπα.
Ανέφικτο; Ουτοπικό;
»Ο ουτοπιστής είναι ο απόλυτος υλιστής…», ακούγεται στο φινάλε της ταινίας.

Δείτε το trailer της ταινίας

Είσοδος ελεύθερη (με κουτί οικονομικής ενίσχυσης)

Διοργάνωση: ΕΣΕ Ρεθύμνου

Άμεση απόσυρση του νομοσχεδίου για το διορισμό των αναπληρωτών δασκάλων και καθηγητών

Στηρίζουμε τις κινητοποιήσεις σε Κρήτη και Αθήνα!

Συμμετέχουμε στην απεργία!

Αναδημοσιεύουμε το σχετικό κείμενο της ΕΣΕ Θεσσαλονίκης:

Νέο σύστημα διορισμών στην εκπαίδευση: εμπόριο ελπίδας και μάθημα πολιτικού εμπαιγμού

Πανεκπαιδευτική Απεργία Παρασκευή 11 Γενάρη

Μετά την πανηγυρική «έξοδο» από τα μνημόνια, ήρθε η ώρα και για τον κόσμο της εκπαίδευσης «να δρέψει τους καρπούς των θυσιών του». Μετά από 10 χρόνια χωρίς κανέναν μόνιμο διορισμό στην εκπαίδευση, όπου τα κενά καλύπτονται με προσλήψεις χιλιάδων συμβασιούχων εκπαιδευτικών και λογιστικές αλχημείες στα προγράμματα σπουδών και τις αναθέσεις των μαθημάτων, η κυβέρνηση υπόσχεται ότι θα κάνει χιλιάδες διορισμούς-ο αριθμός τους ποικίλει ανάλογα με τα κέφια των ιθυνόντων-…μετά τις εκλογές, στη νέα της θητεία. Το πρώτο που είναι προφανές είναι η προεκλογική πολιτική απάτη.

Η παρούσα κυβέρνηση έχει και στο παρελθόν επιδείξει μεγάλη ικανότητα στο εμπόριο ελπίδας. Έτσι και τώρα, το σύστημα διορισμών που φιλοδοξεί να νομοθετήσει είναι μελετημένο με τρόπο ώστε να μοριοδοτεί ένα πλήθος κριτηρίων, τόσων όσες είναι και οι κατηγορίες των αδιόριστων εκπαιδευτικών. Μοριοδοτώντας την προϋπηρεσία (ως 12 μήνες) εξίσου με τα «ακαδημαϊκά» προσόντα και τα κοινωνικά κριτήρια, επιχειρεί να ψαρέψει όσο το δυνατόν μεγαλύτερο αριθμό πελατών μεταξύ των αδιόριστων συναδέλφων.

Ξεκινώντας από την υποβάθμιση της προϋπηρεσίας, είναι ντροπή να εμπαίζονται οι συνάδελφοι που εδώ και δέκα χρόνια, γυρνώντας σε όλη τη χώρα και δουλεύοντας κυρίως για να πληρώσουν τα έξοδα την εκτός έδρας εργασίας τους, κάλυπταν τις πραγματικές, πάγιες και διαρκείς ανάγκες της δημόσιας εκπαίδευσης. Ο κύριος λόγος που οι αδιόριστοι συνάδελφοι αποδέχονταν την πρόσληψή τους, αφήνοντας πίσω σε πολλές περιπτώσεις δουλειά και οικογένεια, είναι γιατί είχαν τη βεβαιότητα ότι η προϋπηρεσία θα τους οδηγήσει κάποτε στη μονιμοποίηση.

Ταυτόχρονα, η μοριοδότηση των «ακαδημαϊκών» προσόντων (το τυράκι για τους πρόσφατους αποφοίτους), στην ουσία αφαιρεί επαγγελματικά δικαιώματα από το πτυχίο και εισάγει έντονους ταξικούς φραγμούς, αφού στην πλειοψηφία τους τα προσόντα αυτά προσφέρονται έναντι αδρής αμοιβής (μεταπτυχιακά σε ιδρύματα εντός και εκτός της χώρας, πτυχία ξένων γλωσσών, σεμινάρια, ιδιωτικές πιστοποιήσεις χρήσης Η/Υ). Ακόμα και σε ό,τι αφορά τα κοινωνικά, και συγκεκριμένα τα οικογενειακά, κριτήρια, δεν λαμβάνεται υπόψη ότι, αν γυρνάς δέκα χρόνια ανά την Ελλάδα δουλεύοντας ως αναπληρωτής, ζώντας σε μόνιμη εργασιακή ανασφάλεια, η πιθανότητα να κάνεις ή να διατηρήσεις οικογένεια περιορίζεται σημαντικά.

Το σύστημα διορισμού που προωθείται έχει οδηγήσει σε διαιρέσεις και ανταγωνισμό τους αδιόριστους συναδέλφους. Αυτή είναι η προφανής συνέπεια και επιδίωξή του. Ανοίγει όμως παράλληλα μια κερκόπορτα που αφορά και όσους και όσες είναι μόνιμοι στην εκπαίδευση. Μετά την προηγούμενη διαίρεση ανάμεσα σε ασεπίτες και διορισμένους με την επετηρίδα, στο εξής μεθοδεύουν τη διάκριση μεταξύ των διορισμένων «με προσόντα και χωρίς προσόντα». Με την αξιολόγηση να είναι εδώ και χρόνια έξω από την πόρτα της εκπαίδευσης, οι διαιρέσεις αυτές παρέχουν νέα κριτήρια για την κατηγοριοποίηση, νέες προφάσεις για απολύσεις και μισθολογική υποβάθμιση, νέες αφορμές για εμφύλιο πόλεμο μεταξύ των συναδέλφων.

Οι μάχες που χρειάζεται να δώσουμε για να μην περάσει το νέο σύστημα διορισμών δεν περιορίζονται σε μια 24ωρη απεργία. Οφείλουμε να καταδείξουμε την αδικία και την πολιτική απάτη και να οργανωθούμε από τα κάτω, σε κάθε πρωτοβάθμιο σωματείο, σε κάθε σχολείο, σε κάθε γειτονιά, χτίζοντας μια στρατηγική για να διεκδικήσουμε, για αρχή, τίποτα λιγότερο από:

-Μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων της δημόσιας εκπαίδευσης. Όχι στην απαξίωση της προϋπηρεσίας.
-Μαζικούς διορισμούς για την κάλυψη όλων των πραγματικών αναγκών των σχολείων.

Προϋποθέσεις για αυτό είναι η μείωση των μαθητών ανά τμήμα, η διαμόρφωση των προγραμμάτων σπουδών σύμφωνα με τις ανάγκες και τα ενδιαφέροντα των μαθητών και όχι τη λογιστική του υπουργείου, η κατάργηση των πολλαπλών αναθέσεων που γίνονται χωρίς καμιά επιστημονική λογική, η επιστροφή στο διδακτικό ωράριο όπως ήταν πριν τα μνημόνια, η κάλυψη όλων των κενών στις ειδικότητες στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση, η ουσιαστική στελέχωση της ειδικής αγωγής, η δημιουργία δομών υποστήριξης των μαθητών σε όλες τους τις μορφωτικές ανάγκες.

Ο αγώνας για τα εργασιακά μας δικαιώματα βαδίζει μαζί με τον αγώνα για ένα σχολείο που καλύπτει τις μορφωτικές ανάγκες όλων των παιδιών, χωρίς ταξικούς φραγμούς.

Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση (ΕΣΕ) εκπαιδευτικών -Θεσσαλονίκης