Αρχείο ετικέτας εργασιακό νομοσχέδιο

Να σπάσουμε τον κύκλο δουλειά-σπίτι-κατανάλωση

Θα ήταν δύο κρίσιμες εβδομάδες, οι εβδομάδες γίναν μήνες, γίναν χρόνος. Από τις έκτακτες και κατ’ εξαίρεση συνθήκες φτάσαμε να μιλάμε για τη “νέα κανονικότητα”. Στην πραγματικότητα μια κανονικότητα με πολύ παλιά ατζέντα, σύμφωνα με την οποία η κυρίαρχη εξουσία προβάλλει ως αδιαμφισβήτητη αυθεντία και ο ολοκληρωτισμός ως αναγκαιότητα.

Με πρόσχημα την πανδημία ο κρατικός έλεγχος πάνω σε κάθε πτυχή της ζωής μας νομιμοποιείται, ενώ οποιαδήποτε φωνή έρχεται σε αντίθεση με τον κυρίαρχο πολιτικό λόγο χαρακτηρίζεται ως “αντικοινωνική” και καταστέλλεται με μια όλο και αυξανόμενη βιαιότητα που εξαπλώνεται στο σύνολο της κοινωνίας.

Την ίδια ώρα, τα κλειστά ένα χρόνο πανεπιστήμια, οι κοινωνικοί χώροι και όλες οι συλλογικές αντιστάσεις χτυπιούνται και καταστέλλονται λυσσαλέα από το κράτος. Η χρονομέτρηση της κάθε μας κίνησης με το που θα διαβούμε το κατώφλι του σπιτιού, ο φόβος του προστίμου, το εξοδόχαρτο με την ταυτότητα στην τσέπη, η βόλτα-προαυλισμός ευθυγραμμισμένη με το ωράριο των καταστημάτων, η φίμωση χιλιάδων φωνών δεν αποτελούν παρά ασκήσεις πειθαρχίας για το αύριο που μας ξημερώνει. Ο διαχωρισμός μεταξύ αναγκαίων (άρα δικαιολογημένων) και άσκοπων μετακινήσεων, ποινικοποιεί κάθε ανθρώπινη δραστηριότητα που δεν σχετίζεται με την παραγωγική διαδικασία και επιβίωση.

Το σκόπιμο και αναγκαίο τρίπτυχο δουλειά-τράπεζα-κατανάλωση, εξασφαλίζει τη διαιώνιση του καπιταλιστικού συστήματος, σύμφωνα με το οποίο η προστασία της ζωήςέχει ένα μόνο νόημα: Για να μπορείς να δουλέψεις πρέπει να παραμένεις ζωντανός.

Με την ποινικοποίηση του ελεύθερου χρόνου και την επιδοματική πολιτική της φτωχοποίησης το κράτος εντείνει το αίσθημα της ανημπόριας μας. Μαζί με την καλλιέργεια κλίματος φόβου για την υγεία και ανησυχίας για το πολυαναμενόμενο άνοιγμα της πεινασμένης’αγοράς προωθείται μια ολοκληρωτική επίθεση στην εργατική τάξη. Για την επιστροφή στην πολυπόθητη “κανονικότητα” οι εργαζόμενες/οι καλούμαστε να συνεργαστούμε με όρους πολέμου, θυσίας και καθήκοντος. Οι αναστολές και λοιπές “παροχέςκαι μέτρα “στήριξης” θα αποπληρωθούν από εμάς με τόκο, με την απώλεια ατομικών ελευθεριών και κεκτημένων δικαιωμάτων. Με πρόσχημα την επερχόμενη οικονομική ύφεση η εργατική τάξη καλείται να είναι ακόμα πιο παραγωγική, αποδοτική κι ευέλικτη, μια καύσιμη ύλη υποδουλωμένη στα σχέδια κράτους και κεφαλαίου.

Ο εγκλεισμός συνοδευόμενος με την απαραίτητη καταστολή και την απαγόρευση των διαδηλώσεων τη στιγμή που ψηφίζεται σωρεία αντιδραστικών νόμων, αποτελεί την χρυσή ευκαιρία για να περάσει αυτή η επίθεση στην εργατική τάξη. Αποχαιρετάμε και θεσμικά το 8ωρο. Το ξεχείλωμα των ωραρίων με απλήρωτες υπερωρίες και η τηλεεργασία ήρθαν για να μείνουν. Ο κοινωνικός αυτοματισμός που μέχρι πρότινος κατηγορούσε την νεολαία για την κατάρρευση του συστήματος υγείας τώρα θα στραφεί κατά των συνταξιούχων που πολλαπλασιάζονται και “ροκανίζουν ” τα θεμέλια του διανεμητικού ασφαλιστικού συστήματος. Ο νεοεισερχόμενος ασφαλισμένος θα χρειαστεί να γεμίσει τον δικό του ατομικό κουμπαρά. Τουλάχιστον του δίνεται η “δυνατότητα” να τζογάρει για υψηλότερες αποδόσεις, όσο είναι νέος ακόμα. Ας είν’ καλά τα funds που θα διαχειρίζονται τα χρήματα των ασφαλισμένων, χωρίς κανέναν βέβαια έλεγχο. Οποιαδήποτε ομοιότητα με προηγούμενο κούρεμα των αποθεματικών των ταμείων είναι κάθε άλλο παρά τυχαία.

Εκτός από τα εργασιακά, μέσα στον Μάιο πρέπει να έχει εφαρμοστεί και ο πτωχευτικός νόμος αλλά και η απλοποίηση αδειών για επενδύσεις για να πάρουμε, ως χώρα, την επόμενη δόση και να ελαφρυνθεί δήθεν το χρέος μας. Στο διάστημα αυτό η αστυνομία είναι η μόνη που ενισχύεται, με το σύστημα υγείας στα πρόθυρα κατάρρευσης και το κράτος να μπήγει τα νύχια του ακόμα πιο βαθιά στα συνδικάτα, επιχειρώντας να ελέγξει και αυτά που δεν είναι ήδη μαγαζάκια. Τα σωματεία, για να είναι “νόμιμα”, να γλιτώσουν το πρόστιμο και να τους αναγνωρίζεται το δικαίωμα συλλογικής διαπραγμάτευσης έχουν ήδη τους συνδικαλιστές φακελωμένους. Ποινικοποιείται λοιπόν η συνδικαλιστική δράση και ο νέος νόμος, που αναμένεται, θα κάνει πιο δύσκολη την κήρυξη απεργίας, απαιτώντας 40% προσωπικό ασφαλείας και γενικές συνελεύσεις εξ’ αποστάσεως με ηλεκτρονική ψηφοφορία. Παράλληλα με τον έλεγχο των διαδηλώσεων πού ήδη έχει νομοθετηθεί και επιχειρείται, θα απαγορεύονται οι καταλήψεις χώρων και εισόδων και η άσκηση ψυχολογικής ή σωματικής βίας! Αν λάβουν χώρα, η απεργία καθίσταται παράνομη. Λες και η απεργία θα έπρεπε να είναι νόμιμη και τα σωματεία κολαούζοι κράτους και αφεντικών. Οι αντιστάσεις και οι φωνές μας είναι τα αναχώματα της δυστοπίας που θέλουν και κατασκευάζουν για εμάς. Ήδη, οι φωνές μας μαζί με τις φωνές των καταπιεσμένων μεταναστ(ρι)ών, εργαζομένων, ανέργων, φοιτητ(ρι)ών, μαθητ(ρι)ών, καλλιτεχνών και υγειονομικών ενώνονται, σπάνε τον τρόμο και βγαίνουν στο δρόμο καθημερινά. Οι συλλογικοί μας αγώνες δείχνουν ότι είμαστε ήδη εδώ και δεν είμαστε μόνες. Ας γίνει η οργή μας το κύμα που θα τους πνίξει.

  • ΖΩΗ ΟΧΙ ΕΠΙΒΙΩΣΗ

  • ΑΡΣΗ ΤΗΣ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ 

  • ΑΜΕΣΗ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΑΙΤΗΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑΚΩΝ ΓΙΑΤΡΩΝ

  • ΕΞΩ Η ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ, ΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ,ΤΙΣ ΠΛΑΤΕΙΕΣ ΜΑΣ

  • ΑΠΟΣΥΡΣΗ ΤΩΝ ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΝΟΜΩΝ,ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΝΤΙΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ ΝΟΜΟΥ ΚΕΡΑΜΕΩΣ

  • ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΙΣ ΦΟΙΤΗΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΣΕ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΤΟΥΡΚΙΑ

  • ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΒΑΣΗΣ ΚΑΙ ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΩΝ ΗΔΗ ΥΠΑΡΧΟΝΤΩΝ.

Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση (ΕΣΕ) Ρεθύμνου

ΚΑΝΕΝΑ LOCK DOWN ΣΤΙΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΑΣ!

Η εργαλειοποίηση της κρίσης με υγειονομικούς όρους από την κυβέρνηση δείχνει ότι πέρα από την ηθελημένη της ανικανότητα να οχυρώσει το δημόσιο σύστημα υγείας, βρήκε πρόσφορο έδαφος να επισπεύσει μέτρα κατασταλτικού χαρακτήρα, με ακόμη περισσότερο αστυνομικό κράτος. Επιβάλει τον εγκλεισμό και τρομοκρατεί με υπέρογκα πρόστιμα μαζικά την κοινωνία, ενώ εξωθεί στη φτώχεια και την ανεργία τη μεγάλη πλειοψηφία του εργατικού δυναμικού. Ταυτόχρονα, ταΐζει με εκατομμύρια τα συστημικά ΜΜΕ και τους «ημετέρους», πετώντας ένα επιδοματικού τύπου ξεροκόμματο στους φτωχούς για να «το βουλώσουν». Νομοθετεί αντιδραστικά ενάντια στην εργατική τάξη, με πτωχευτικούς κώδικες, εργατικά νομοσχέδια, αστυνομία πανεπιστημίων, νομοσχέδια ποινικοποίησης της συνδικαλιστικής δράσης, ενώ τραμπουκίζει αντιφασίστ(ρι)ες, συλλαμβάνει εφήβους και κακοποιεί μέχρι και νήπια.

Συγκεκριμένα, μέσω των εξαγγελιών του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ, είναι φανερό ότι ταυτόχρονα με την πανδημία, οι κρατικοί μηχανισμοί κάνουν «υπερωρίες», βάζοντας στόχο ό,τι έχει απομείνει από τα εργασιακά δικαιώματα, καθώς αυτά θεωρούνται πλέον «παρωχημένες ρυθμίσεις του προηγούμενου αιώνα». Συνοπτικά, με το νέο εργασιακό νομοσχέδιο που επίκειται να ψηφιστεί μέσα στο Νοέμβρη, έρχεται κατάργηση του 8ώρου και θεσμοθέτηση του 10ώρου, οι εργαζόμενες θα πρέπει να είναι περισσότερο «ευέλικτες» και θα γίνονται περισσότερο «λάστιχο», αφού οι υπερωρίες δεν θα έχουν όριο και δε θα πληρώνονται αλλά θα «συμψηφίζονται» με ρεπό ή μειωμένο ωράριο σε βάθος εξαμήνου. Ακόμη, το νομοσχέδιο περιέχει την ουσιαστική κατάργηση της απεργίας στο δημόσιο και τις υπηρεσίες κοινής ωφέλειας (συγκοινωνίες, λιμάνια, τηλεπικοινωνίες, ενέργεια), αφού το προσωπικό ασφαλείας θα πρέπει να είναι το 40%, έτσι ώστε να μη διακόπτεται η παραγωγή και προωθεί την ποινικοποίηση της απεργίας και της συνδικαλιστικής δράσης αφού τόσο η απεργιακή συγκέντρωση έξω από το χώρο δουλειάς όσο και η περιφρούρηση της θα αποτελούν ποινικό αδίκημα και υπονόμευση των συλλογικών και συνδικαλιστικών διαδικασιών, εφόσον αυτές θα πρέπει να γίνονται υποχρεωτικά και αποκλειστικά διαδικτυακά, με πλήρες φακέλωμα των συμμετεχόντων στο Γενικό Μητρώο Συνδικαλιστικών Οργανώσεων Εργαζομένων (ΓΕΜΗΣΟΕ). Ταυτόχρονα, τα λεηλατημένα ασφαλιστικά ταμεία πλήττονται ακόμα περισσότερο, εν μέσω πανδημίας, αφού το κράτος, με τις «απαλές» παραινέσεις των μεγαλοεργοδοτών, μειώνει το ποσοστό των εισφορών των τελευταίων προς τα ασφαλιστικά ταμεία (των ποσών δηλαδή που μέχρι στιγμής μεταφράζονται σε στήριξη της περίθαλψης, των επιδομάτων ανεργίας και των συντάξεων).

Μέσω της επιδοματικής πολιτικής που ασκείται, επιχειρείται να φιμωθούν οι εργαζόμενες, ενώ ταυτόχρονα επιβάλλονται περιοριστικά μέτρα κυκλοφορίας τύπου χούντας προκειμένου να περνάνε νομοθετήματα και διατάξεις αφαιρώντας το δικαίωμα στη διαμαρτυρία. Όλα αυτά, σε συνέχεια του προγράμματος «ΣΥΝ-ΕΡΓΑΣΙΑ», όπου το κράτος «κερνούσε» μέρος των μισθών των εργαζομένων στα αφεντικά, μεταμορφώνοντας, σταδιακά τον μισθό σε επίδομα και δίνοντας ελευθερία και άλλοθι στα τελευταία, να μην πληρώνουν την εργασία που αγοράζουν και εκμεταλλεύονται.

Όσον αφορά σε κομμάτια της κοινωνίας που αντιστέκονται, λαμβάνει χώρα μία όλο και πιο ακραία καταστολή με εφόδους σε δημόσιους χώρους, εκκενώσεις καταλήψεων και επιθέσεις σε παιδιά (14χρονους μαθητ(ρι)ες και 5χρονα παιδάκια). Ωστόσο, κουνώντας το δάχτυλο στην κοινωνική βάση, η κυβέρνηση σκορπάει δις για εξοπλισμούς, μπάτσους, εκατομμύρια σε καναλάρχες και «μεγάλους περιπάτους», ενόσω καγχάζει ότι δεν υπάρχουν «λεφτόδεντρα» για υγεία, παιδεία, ασφάλιση και μεταφορές.

Απέναντι στο κυβερνητικό δόγμα της ατομικής ευθύνης, προτάσσουμε συλλογική και ταξική εγρήγορση.

Συσπειρωνόμαστε στους χώρους δουλειάς, στα σωματεία βάσης και σε εργατικές συλλογικότητες στην περιοχή μας, συγκροτούμε Ελευθεριακά σωματεία έξω και σε ρήξη με τον καθεστωτικό συνδικαλισμό των ΓΣΕΕ- ΑΔΕΔΥ στην κατεύθυνση της συγκρότησης μιας επαναστατικής συνομοσπονδίας εργασίας.

ΔΕΝ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΟΥΜΑΣΤΕ! ΑΓΑΝΑΚΤΟΥΜΕ!

ΝΑ ΞΕΣΠΑΣΟΥΜΕ ΤΗ ΣΥΣΣΩΡΕΥΜΕΝΗ ΜΑΣ ΟΡΓΗ ΠΑΝΩ ΤΟΥΣ!

ΝΑ ΜΕΤΟΥΣΙΩΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΓΑΝΑΚΤΗΣΗ ΜΑΣ ΣΕ ΑΓΩΝΑ!

ΚΑΝΕΝΑΣ ΜΟΝΟΣ –ΚΑΜΙΑ ΜΟΝΗ!

Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση (ΕΣΕ)