Αρχείο κατηγορίας αλληλεγγύη

Κίνδυνος- Υψηλή Τάση δολοφονίας Εργατών

Παρέμβασή μας με με πανώ και τρικάκια στο υποκατάστημα της ΔΕΗ-ΔΕΔΔΗΕ στο Ρέθυμνο την Δευτέρα 12-4-21

3 εργαζόμενοι νεκροί κι ένας τραυματισμένος σε συνεργείο του ΑΚΤΩΡΑ που εκτελούσε εργολαβία του ΔΕΔΔΗΕ στην Εύβοια  την 1η Απριλίου

Τρικάκια μπροστά από το υποκατάστημα της ΔΕΗ-ΔΕΔΔΗΕ στο Ρέθυμνο
Ανάρτηση πανώ  “3 Εργάτες νεκροί. Δεν ήταν ατύχημα. ΑΚΤΩΡ-ΔΕΔΔΗΕ δολοφονούν”

ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΑ ΑΒ ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΣ

πανώ "Δεν είμαστε αναλύσιμοι/ες καμία απόλυση" έξω από τον ΑΒ Βασιλόπουλο στο Ρέθυμνο
Παρέμβαση στο κατάστημα Ρεθύμνου το Σάββατο 10-4-21

Οι εργαζόμενοι/ες στα σούπερ μάρκετ εργάζονται, από την αρχή της πανδημίας τον Μάρτιο του 2020, σε καθεστώς εντατικοποίησης της εργασίας τους, με ελαστικές συνθήκες εργασίας (τετράωρα, εξάωρα) και σε διαρκή έκθεση στην πανδημία με αστεία μέτρα προστασίας τους. Παράλληλα οι εταιρείες των σούπερ μάρκετ εξακολουθούν να μεγιστοποιούν τα κέρδη τους.

Σύμφωνα με καταγγελία του Συλλόγου Εμποροϋπαλλήλων Αθήνας και της Ένωσης Λογιστών Ελεγκτών Περιφέρειας Αττικής» (Ε.Λ.Ε.Π.Α), στα σούπερ μάρκετ ΑΒ Βασιλόπουλος, τις τελευταίες μέρες έχουν απολυθεί εργαζόμενοι/ες που εργάζονταν στα κεντρικά γραφεία της εταιρείας και ακολουθούν και άλλες απολύσεις. Οι απολύσεις αυτές έχουν ξεκινήσει από τον περασμένο Οκτώβριο μέσα σε συνθήκες lockdown και με την ανεργία σε όλους τους κλάδους να αυξάνεται με αλματώδεις ρυθμούς. Η εταιρεία προσλαμβάνει δουλεμπορικές εργολαβικές εταιρείες για την καθαριότητα και τις αποθήκες. Επίσης δίνει, με τη μέθοδο του outsourcing μια σειρά από διοικητικές υπηρεσίες σε εργολαβικές εταιρείες, στοχεύοντας έτσι στην μεγιστοποίηση του κέρδους της, αφού στις εταιρείες αυτές επικρατούν συνθήκες γαλέρας, με χειρότερες εργασιακές συνθήκες και καταπάτηση εργασιακών δικαιωμάτων, για τους/τις εργαζόμενους/ες σε αυτές. Η πολυεθνική εταιρεία που είναι η ιδιοκτήτρια των σούπερ μάρκετ διεξάγει μια συνολική επίθεση στους/στις εργαζόμενους/ες αξιοποιώντας το σύνολο της αντεργατικής νομοθεσίας που θεσμοθέτησαν η τωρινή και όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις.

Είμαστε μαζί με τους/τις εργαζόμενους/ες στα σούπερ μάρκετ ΑΒ Βασιλόπουλος που αγωνίζονται καθημερινά σε δυσμενείς συνθήκες, Τα χειροκροτήματα και το προσωνύμιο των «ηρώων» είναι μεγάλα λόγια που βρίσκουν απέναντι την ανάλγητη εργοδοσία η οποία τους/τις «επιβραβεύει» με απολύσεις.

-Να επαναπροσληφθούν όλοι/ες οι απολυμένοι/ες. Καμία νέα απόλυση.
-Καμία δυσμενής αλλαγή των συμβάσεων των εργαζόμενων
-Δωρεάν, επαναλαμβανόμενα τεστ σε όλους τους εργαζόμενους με επιβάρυνση της εργοδοσίας
-Δωρεάν παροχή όλων των απαραίτητων μέτρων ατομικής προστασίας για όλους τους εργαζόμενους.
-Τακτικές απολυμάνσεις σε όλους τους χώρους των καταστημάτων, των γραφείων και των αποθηκών.
-8ωρο–5νθημερο για όλους τους εργαζόμενους. Μετατροπή όλων των συμβάσεων ορισμένου χρόνου, με συμβάσεις αορίστου χρόνου και πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα.
-Καμία επιβάρυνση ωραρίου σε περίπτωση απουσίας εργαζομένου λόγω covid-19.
-Άδεια πλήρους μισθολογικής και ασφαλιστικής κάλυψης σε όσους συναδέλφους ανήκουν στις ευπαθείς ομάδες.
-Άμεση ενημέρωση των συναδέλφων όταν παρουσιάζεται κρούσμα.

ΝΑ ΜΗΝ ΥΠΑΡΞΕΙ ΝΕΚΡΟΣ ΑΠΕΡΓΟΣ ΠΕΙΝΑΣ

Ο Δημήτρης Κουφοντίνας έχει ξεκινήσει απεργία πείνας από τις 08 Γενάρη και απεργία δίψας από τις 22 Φλεβάρη. Διεκδικεί την μεταγωγή του στις φυλακές Κορυδαλλού από τον Δομοκό. Αυτή η διεκδίκηση δεν είναι παρά η εφαρμογή του εκδικητικού νόμου που ψήφισε τον περασμένο Νοέμβρη η κυβέρνηση της ΝΔ φωτογραφίζοντας τον ίδιο τον Κουφοντίνα. Ταυτόχρονα τις τελευταίες μέρες προσέθεσαν και την εισαγγελική εντολή για αναγκαστική σίτιση του απεργού πείνας και δίψας, πράξη η οποία αποτελεί βασανιστήριο για τον πολιτικό κρατούμενο. Η κυβέρνηση της ΝΔ θέλει τον Δημήτρη Κουφοντίνα νεκρό. Μέσα από την αστυνομοκρατία και την καταστολή που έχει επιβάλλει και πολλαπλασιάζει, με το πρόσχημα της πανδημίας, πιστεύει πως θα δώσει ακόμη ένα σκληρό παράδειγμα του ανυποχώρητου και άτεγκτου καθεστώτος. Όμως δεν κατανοεί πως όποιος σπέρνει ανέμους θερίζει θύελλες.
ΑΜΕΣΗ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΑΙΤΗΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΑΠΕΡΓΟΥ ΝΑ ΜΕΤΑΦΕΡΘΕΙ ΣΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ.
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΗ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ (ΕΣΕ)

Στήριξη οικονομικής ενίσχυσης – Πρόστιμα 17 Νοέμβρη 2020

Κείμενο από την Συνέλευση αλληλεγγύης στα διωκόμενα άτομα της ημέρας του πολυτεχνείου,

Παρακάτω ακολουθεί ο σύνδεσμος του ηλεκτρονικού funding:
https://www.firefund.net/solidarityrethymno

Σημείωση: για την πόλη του Ρεθύμνου υπάρχει κουτί οικονομικής ενίσχυσης στο Συνεργατικό παντοπωλείο Δίκτυο, Τζανέ Μπουνιαλή 54, στα Πεταλάδικα.

Στις 17 Νοέμβρη, ημέρα μνήμης της εξέγερσης του πολυτεχνείου το ’73, αποφασίσαμε στο ρέθυμνο -όπως και σε άλλες πόλεις- να κατέβουμε στον δρόμο. Συγκεντρωθήκαμε για να υπερασπιστούμε τόσο την ιστορία μας όσο και για να αντισταθούμε στη διαχείριση της υγειονομικής-οικονομικής-περιβαλλοντικής κρίσης: μια επίθεση που έχουν εξαπολύσει κράτος και αφεντικά εναντίον μας. Πήραμε αυτή την απόφαση, σπάζοντας έμπρακτα την κρατική καταστολή, όπου μέσω του αρχηγού της ελληνικής αστυνομίας είχε εκδοθεί τετραήμερη απαγόρευση κυκλοφορίας και συνάθροισης άνω των 3 ατόμων σε όλη τη χώρα.

Η απαγόρευση κάθε συγκέντρωσης, με πρόσχημα την πανδημία, δεν στόχευε μόνο στην πλήρη ιδεολογική και πολιτική απαξίωση της ημέρας αυτής ‒ κάτι που η κυριαρχία προσπαθεί δεκαετίες τώρα. Στην κρατική διαχείριση του covid-19 διακυβεύονται πολλά περισσότερα πράγματα από την υγεία μας. Η πραγματικότητα δείχνει ότι τα μέτρα που έχει πάρει το κράτος δεν προστατεύουν αλλά συρρικνώνουν τις ζωές μας. Η υγεία χρησιμοποιείται ως πρόφαση για μεγαλύτερη κρατική καταστολή και τρομοκρατία, προκειμένου κράτος και αφεντικά να επελαύνουν ανενόχλητα, να σαρώνουν κοινωνικά κεκτημένα εφαρμόζοντας αυταρχικές πολιτικές πάνω στο κοινωνικό σώμα. Θέλουν να νομιμοποιήσουν την παρουσία και τον έλεγχο της αστυνομίας σε ολοένα και περισσότερους τομείς της κοινωνικής ζωής, να απονεκρώσουν τον κοινωνικό χώρο, να εντατικοποιήσουν και να φθηνύνουν την εργασία. Με τους περιορισμούς στην κυκλοφορία και τις απαγορεύσεις προσπαθούν να παγώσουν την κοινωνική και ταξική πάλη από την πλευρά των εκμεταλλευόμενων και των καταπιεσμένων. Θέλουν να βγαίνουμε από τα σπίτια μας μόνο για να συνεχιστεί απρόσκοπτη η κυκλοφορία του κεφαλαίου: δουλειά και κατανάλωση.

Εκείνη τη μέρα οι μπάτσοι είχαν στρατοπεδεύει σε όλα τα κεντρικά σημεία της πόλης, αποκλείοντας την πρόσβαση στο δημαρχείο ρεθύμνου όπου είχαμε κάνει το αρχικό κάλεσμα για συγκέντρωση. Κόντρα όμως στα σχέδια τους, έχοντας προβλέψει εναλλακτικό σημείο, όπου γύρω στα 100 άτομα, από τον αντιεξουσιαστικό χώρο, οργανώσεις της αριστεράς και συλλόγους φοιτητ(ρι)ών και εκπαιδευτικών, συγκεντρωθήκαμε και ξεκινήσαμε πορεία στον κεντρικό δρόμο της πόλης. Μόλις έγινε αντιληπτή η παρουσία μας, ισχυρή αστυνομική δύναμη (ΜΑΤ, ΟΠΚΕ, ασφαλίτες) έκανε κυκλωτική κίνηση και εγκλώβισε μέρος του κόσμου: έριξε κρότου λάμψης και δακρυγόνα, επιτέθηκε με μανία στον εγκλωβισμένο κόσμο προκαλώντας σε αρκετούς σημαντικά τραύματα σε όλο το σώμα. Οδήγησαν 53 αγωνιστές-τριες στο υπόγειο γκαράζ του αστυνομικού τμήματος όπου μας κράτησαν για ώρες, έγιναν δύο συλλήψεις και επέβαλαν πρόστιμο σε όλες μας. Μάλιστα, ο τρόπος που μας στοίβαξαν τόσο στα βανάκια όσο και στο γκαράζ της αστυνομίας μάς κάνει ξεκάθαρο ότι το τελευταίο για το οποίο στοχεύει η απαγόρευση της κυκλοφορίας είναι η υγεία μας. Αυτό το πρόστιμο είναι δυσβάσταχτο και επηρεάζει άμεσα την υλική μας επιβίωση καθώς οι περισσότεροι είναι είτε άνεργοι είτε σε αναστολή εργασίας είτε με μισθό που το ξεπερνά στο ελάχιστο ‒ μια ποινή ταξικά προσδιορισμένη. Συνολικά μας αναγκάζουν να πληρώσουμε 15.900 ευρώ, ένα ποσό πολύ μεγάλο ώστε να μπορέσει να καλυφθεί από εμάς είτε από την αλληλεγγύη στο πλαίσιο της πόλης.

Σε αυτό το fund, θα θέλαμε να συγκεντρώσουμε 5.500 ευρώ για τους συντρόφους που τους είναι απαραίτητο να πληρώσουν το πρόστιμο, αλλά και για κάποιες συντρόφισσες που θα προχωρήσουν σε δικαστική προσφυγή.

Ζητάμε την οικονομική στήριξη -γνωρίζοντας τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε όλοι και όλες- πιστεύοντας ότι η αλληλεγγύη αποτελεί το κοινωνικό ανάχωμα προκειμένου να συνεχιστεί ο αγώνας ενάντια στο κεφάλαιο, την κρατική βαρβαρότητα και την υποτίμηση των ζωών μας.

 

Συνέλευση αλληλεγγύης

στα διωκόμενα άτομα της ημέρας του πολυτεχνείου,

ρέθυμνο, ιανουάριος 2021

Ημερολόγιο των Εργαζομένων για το 2021

Κυκλοφόρησε το Ημερολόγιο των Εργαζομένων για το 2021 από την ΕΣΕ-Αθήνας, με θεματική: Κρίση, πανδημίες και κοινωνικός αυτοματισμός.
‘Οποιος-α ενδιαφέρεται να αποκτήσει το ημερολόγιο των εργαζομένων, ας μας στείλει ένα μήνυμα στην σελίδα μας στο  facebook ή στο eserethymnou@espiv.net
Τα έσοδα από το ημερολόγιο των εργαζομένων διατίθενται για το Ταμείο Αλληλοβοήθειας της ΕΣΕ-Αθήνας.
Στα 10 χρόνια λειτουργίας του ταμείου αλληλοβοήθειας, έχουν δοθεί, περίπου 21.000 ευρώ σε άτομα που τα είχαν ανάγκη.

Καμπάνια αλληλεγγύης στους εργάτες του Μπαγκλαντές [ENG+GR]

ICL-CIT:SUPPORTING SUFFERING TEXTILE WORKERS IN BANGLADESH

As has been reported, in March 2020 the Dragon Sweater factory in Dhaka, Bangladesh closed down and laid off 6,000 workers, using the CoViD-19 pandemic as a pretext.

The owners decided to terminate the workers from one day to the other without severance pay, owed wages and bonus payments.

Now the workers have nothing and therefore depend on food supplies.

Most of them are organized with the Garment Workers’ Trade Union Center (GWTUC) and took to the streets for months. ICL made a call for international solidarity together with the workers that saw many actions organised across the globe https://www.icl-cit.org/solidarity-with-dragon-group-workers-spreads-across-the-globe/.

A few weeks ago, the owners agreed to pay half of the amount owed to the workers. But in the end they didn’t pay a penny.  Around 300 of them still regularly take part in protests, others were forced to look for alternative incomes to get by. GWTUC aims to provide the 300 resisting workers with a daily meal as well as basic medical treatments.

For each worker 100 tk (taka) are calculated per day; 100 tk = 1€ (~ 1.17USD). To support all 300 workers around 9,000€ are needed each month.

Therefore the Working Group Asia of the International Confederation of Labour (ICL) – in coordination with the GWTUC  and support of the Free Workers’ Union (FAU) Hamburg and the Industrial Workers of the World (IWW) Hamburg -has initiated this call for financial solidarity.

Support the emancipatory struggle of the garment workers in Dhaka by adding a bit to this campaign. You can donate through the following link:

https://www.gofundme.com/f/gwtucsolidarity

Tο Μάρτιο του 2020 το εργοστάσιο Dragon Sweater στη Ντάκα του Μπαγκλαντές έκλεισε και απέλυσε 6.000 εργάτες, χρησιμοποιώντας το πρόσχημα της πανδημίας CoViD-19. Οι ιδιοκτήτες αποφάσισαν να απολύσουν τους εργαζομένους από τη μια μέρα στην άλλη χωρίς να καταβάλουν την αποζημίωση, τους οφειλόμενους μισθούς και τις πληρωμές μπόνους. Τώρα οι εργάτες δεν έχουν τίποτα και ως εκ τούτου εξαρτώνται από την επισιτιστική βοήθεια. Οι περισσότεροι από αυτούς/ές είναι οργανωμένοι/ες με το Συνδικαλιστικό Κέντρο Εργαζομένων στα Ενδύματα (GWTUC) και βγήκαν στους δρόμους για μήνες. Η Διεθνής Συνομοσπονδία Εργασίας (ICL) έκανε έκκληση για διεθνή αλληλεγγύη μαζί με τους εργάτες που είδαν πολλές δράσεις να οργανώνονται σε όλο τον κόσμο: https://www.icl-cit.org/solidarity-with-dragon-group-workers-spreads-across-the-globe/. Πριν από λίγες εβδομάδες, οι ιδιοκτήτες συμφώνησαν να πληρώσουν το μισό του ποσού που οφείλεται στους εργαζόμενους. Αλλά στο τέλος δεν πλήρωσαν ούτε δεκάρα. Περίπου 300 από αυτούς εξακολουθούν να συμμετέχουν τακτικά σε διαμαρτυρίες, άλλοι αναγκάστηκαν να αναζητήσουν εναλλακτικά εισοδήματα. Το GWTUC στοχεύει να παρέχει στους 300 αντιστεκόμενους εργαζομένους/ες καθημερινά γεύματα καθώς και βασικές ιατρικές θεραπείες. Για κάθε εργάτη/τρια το κόστος υπολογίζεται σε 100 tk (taka)  ανά ημέρα. 100 tk = 1 € . Για την υποστήριξη και των 300 εργαζομένων χρειάζονται περίπου 9.000 € κάθε μήνα. Ως εκ τούτου, η ομάδα εργασίας για την Ασία της Διεθνούς Συνομοσπονδίας Εργασίας (ICL) – σε συντονισμό με το GWTUC και την υποστήριξη της Ένωσης Ελεύθερων Εργαζομένων (FAU) Αμβούργου και των Βιομηχανικών Εργατών του Κόσμου (IWW) Αμβούργου – ξεκίνησε αυτή την πρόσκληση για οικονομική αλληλεγγύη. Υποστηρίξτε τον χειραφετητικό αγώνα των εργαζομένων στα ενδύματα στη Ντάκα προσθέτοντας τη συμβολή σας σε αυτήν την εκστρατεία. Μπορείτε να κάνετε δωρεά μέσω του παρακάτω συνδέσμου:

https://www.gofundme.com/f/gwtucsolidarity

 

Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΗ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ, συμμετέχει στην Διεθνή Συνομοσπονδία Εργασίας (ICL-CIT) και στηρίζει τον αγώνα των εργατών της εταιρείας Dragon Group στο Μπαγκλαντές.

Για την 17 Νοέμβρη 2020

Στις 17 Νοέμβρη, μέσα σε συνθήκες ακραίας καταστολής και γενικευμένης ηττοπάθειας, αποφασίσαμε να βγούμε στο δρόμο, σε κοινή πορεία με κινήματα και οργανώσεις της πόλης. Όχι απλά για να αφήσουμε συμβολικά ένα λουλουδάκι σε μια επετειακή εκδήλωση μνήμης του αντιδικτατορικού αγώνα και της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, αλλά αποδεικνύοντας έμπρακτα ότι η μνήμη των κοινωνικών και ταξικών αγώνων μας παραμένει ζωντανή, αντιστεκόμενη στο σήμερα, εξεγερμένη στην ολοκληρωτική επίθεση κράτους και κεφαλαίου που επιχειρείται σε κάθε πτυχή της ζωής μας με πρόσχημα την υγεία μας.
Δεν μας προκάλεσε καμία έκπληξη ο τρόπος που ΜΑΤ, ΟΠΚΕ και ασφαλίτες μερίμνησαν για την “υγεία” όλων μας όταν έγινε αντιληπτό το σώμα της πορείας: Στριμώχνοντας σε ασφυκτικά πλαίσια μια πορεία που πραγματοποιήθηκε τηρώντας όλα τα υγειονομικά μέτρα προστασίας, απαγορεύοντάς μας να αποχωρίσουμε, ξυλοκοπώντας κόσμο, πετώντας κρότου-λάμψης και προσάγοντας άτομα στο σωρό, στοιβάζοντας τα σε βανάκια και μεταφέροντας τα εν συνεχεία στο γκαράζ του Α.Τ. Ρεθύμνου, επιβάλλοντας πρόστιμα αξίας ανάλογης με αυτά που μας πληρώνουν για να μένουμε σπίτι.
Για όλους εμάς ο εχθρός δεν είναι αόρατος. Όταν το δημόσιο σύστημα υγείας καταρρέει ενώ το κράτος παζαρεύει εκατομμύρια με τις ιδιωτικές κλινικές, όταν γιατροί καλούνται να αποφασίσουν ποιος από μας θα ζήσει και ποιος θα πεθάνει, όταν τα σχέδια για το άνοιγμα της αγοράς συνοδεύονται με αντεργατικά νομοσχέδια, θεσμοθετώντας το 10ωρο εργασίας και τις απλήρωτες υπερωρίες, ποινικοποιώντας τη συνδικαλιστική δράση και απεργία, παραγράφοντας τα χρέη των μεγαλοοφειλετών “ημετέρων”, ταΐζοντας με εκατομμύρια τραπεζίτες-καναλάρχες και λοιπά παράσιτα που ζουν και πλουτίζουν εις βάρος της εργατικής τάξης, έχουμε συλλογική και κοινωνική ευθύνη να σταθούμε απέναντι τους.
Η φίμωση, μέσω ενός αστυνομοκρατούμενου κράτους, κάθε κοινωνικής αντίδρασης απέναντι σε κυβερνητικά νομοθετήματα που δεν έχουν καμία απολύτως κοινωνική συναίνεση, παραπέμπει σε άλλες εποχές και καθεστώτα. Καταρρίπτοντας τα αφηγήματα περί “ατομικής ευθύνης” και “κοινωνικής αποστασιοποίησης”, αναλαμβάνουμε τη συλλογική και κοινωνική μας ευθύνη και τη μετουσιώνουμε σε δράση.

ΚΑΝΕΝΑ ΛΟΚΝΤΑΟΥΝ ΣΤΙΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΑΣ

Αλληλεγγύη στον Κώστα Σακκά

Η Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση (ΕΣΕ) Εκπαίδευσης εκφράζει την αλληλεγγύη της στον Κώστα Σακκά που ξεκίνησε απεργία πείνας και δίψας (09/11)για το δικαίωμα στη μόρφωση, μετά την εκδικητική μεταγωγή-απαγωγή του από τις φυλακές Κορυδαλλού στις φυλακές Νιγρίτας Σερρών. Δεν είναι τυχαία η στάση του κράτους απέναντι σε φυλακισμένους αγωνιστές που διεκδικούν το δικαίωμά τους στην μόρφωση, όπως έχει γίνει τα τελευταία χρόνια στις περιπτώσεις του Νίκου Ρωμανού, του Βασίλη Δημάκη και του Αθανάσιου Κυριαζή. Πρόκειται για μια σαδιστική αντιμετώπιση που καταδεικνύει ότι το σωφρονιστικό σύστημα κάθε άλλο παρά σκοπό έχει να βελτιώσει όσους «παραστράτησαν» στη ζωή τους, καθώς όποι@ς συνειδητός αρνητής του υπάρχοντος συστήματος κυριαρχίας πέσει στα νύχια του καταδικάζεται πέρα από το να εκτίσει την τυπική του ποινή, στο να υποστεί τον εξευτελισμό της προσωπικότητάς του και τη βάρβαρη εκδορά των ονείρων του…

Σαν ΕΣΕ εκπαίδευσης, υπερασπιζόμαστε το απρόσκοπτο δικαίωμα κάθε ανθρώπου σε κοινωνικά μειονεκτική θέση στην εκπαίδευση και απαιτούμε:

Άμεση ανάκληση της εκδικητικής μεταγωγής του Κώστα Σακκά στις φυλακές Νιγρίτας
-Όχι στις τιμωρητικές μεταγωγές κρατουμένων
-Το δικαίωμα στη μόρφωση είναι αδιαπραγμάτευτο
-Ίσες δυνατότητες μόρφωσης για όλους/ες τους/τις κρατούμενους/ες

και ειδικά μέσα στην παρούσα συγκυρία, όπου η εξουσιαστές θυσιάζουν αυτ@ς που θεωρούν ανθρώπινα απόβλητα «χωρίς καμία δαπάνη για το δημόσιο» ζητάμε:

-Άμεση αποσυμφόρηση των φυλακών
-Να παρθούν άμεσα υγειονομικά μέτρα προστασίας για τον κορονοϊό στις φυλακές.

Παραθέτουμε το κείμενο του ίδιου που είναι η περιγραφή της εκδικητικής μανίας του κράτους και των οργάνων του (όπως η διευθύντρια των φυλακών Κορυδαλλού Μαρία Στέφη) σε όσους/ες σκέφτονται και πράττουν ελεύθερα: Συνέχεια ανάγνωσης Αλληλεγγύη στον Κώστα Σακκά

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ-ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

Πάνω από 100 σχολεία αυτή τη στιγμή βρίσκονται σε κατάληψη από τους μαθητές και τις μαθήτριες. Τα παιδιά δε ζητούν παρά τα αυτονόητα: μέχρι 15 μαθητές ανά τμήμα, μέτρα προστασίας και υγιεινής στα σχολεία, πρόσληψη εκπαιδευτικών και καθαρισ(τρι)ών αλλά και κατάργηση της τράπεζας θεμάτων, που επιβλήθηκε από τον νόμο Κεραμέως, τον νόμο που το υπουργείο πέρασε με φούρια εν μέσω πανδημίας και lock down την άνοιξη που μας πέρασε. Υπάρχουν, μεταξύ τους, και σχολεία που μέσα στα αιτήματά τους έχουν και την ισότιμη πρόσβαση των παιδιών προσφύγων στην εκπαίδευση.

Το κράτος και τα ΜΜΕ που το υπηρετούν δεν βλέπουν στις καταλήψεις αυτές παρά «αρνητές της μάσκας», χαρίζοντας, χωρίς να ντρέπονται, χιλιάδες μαθητές και μαθήτριες στο συνονθύλευμα ακροδεξιών, φασιστών και ψεκασμένων αρνητών της ύπαρξης της επιδημίας. Είναι οι ίδιοι πολιτικοί και δημοσιογράφοι που δυο χρόνια πριν έβλεπαν στους ελάχιστους τραμπούκους που έκαναν καταλήψεις για το «μακεδονικό», χωρίς αποφάσεις συνελεύσεων και δεκαπενταμελών συμβουλίων, τη «δίκαιη αγανάκτηση των μαθητών για την εθνική προδοσία».

Οι μαθήτριες και οι μαθητές τους διαψεύδουν κάθε μέρα, κατεβαίνοντας μαζικά στο δρόμο υπερασπιζόμενες και υπερασπιζόμενοι τα δίκαια αιτήματά τους.

Γιατί οι μαθητικές καταλήψεις και διαδηλώσεις είναι όπλα της δικής μας παράδοσης, της κοινωνίας που αντιστέκεται, του αγώνα του ανθρώπου ενάντια στην εξουσία. Ακόμα κι όταν κατηγορούνται τα παιδιά ότι οι καταλήψεις γίνονται «για να χαθεί μάθημα» , δεν πρόκειται παρά για την αντίσταση σε ένα σχολείο που δεν ανταποκρίνεται στις ανάγκες και τις επιθυμίες των μαθητών και των μαθητριών, ένα σχολείο-εξεταστικό κάτεργο και ταξικό σουρωτήρι, όπως διαχρονικά το θέλει το κράτος και οι εντολείς του. Πόσο μάλλον σήμερα, που τα αιτήματα των παιδιών δεν είναι τίποτα παραπάνω από ό,τι επιτάσσει η κοινή λογική.

Το κράτος απαντά με τη μόνη γλώσσα που ξέρει να μιλά: τη γλώσσα της καταστολής. Στέλνουν μπάτσους και εισαγγελείς στα σχολεία, για να «συνετίσουν» τα παιδιά με απειλές και τρομοκρατία. Είναι το μόνο μέσο πειθούς που διαθέτουν.

Στον αγώνα των παιδιών είμαστε μαζί τους. Γιατί το πιο πολύτιμο μάθημα είναι η αντίσταση στην αδικία και την καταπίεση.

Είναι καιρός όλος ο κόσμος της εκπαίδευσης να οργανωθεί και να αγωνιστεί για:

-μέχρι 15 μαθητές/-τριες ανά τμήμα

-μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους στην εκπαίδευση

-μόνιμες θέσεις βοηθητικού προσωπικού και προσωπικού καθαριότητας

-ανθρώπινες εγκαταστάσεις και συνθήκες μάθησης

-κατάργηση του νόμου Κεραμέως και όλων των νόμων που υποβαθμίζουν τη δημόσια εκπαίδευση

-Ισότιμη πρόσβαση των προσφύγων/-ισσων στην τυπική εκπαίδευση

και πάνω από όλα

ΓΙΑ ΜΙΑ ΔΗΜΟΣΙΑ, ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

ΕΣΕ Εκπαίδευσης

Αλληλεγγύη στην Rosa Nera

Η Rosa Nera, στον λόφο Καστέλι, έχει ομολογουμένως την καλύτερη θέα στο λιμάνι των Χανίων. Την καλύτερη δωρεάν θέα. Είχε.

Εκτός της καταπληκτικής θέας, για 16 χρόνια η Rosa Nera, υπήρξε ένας εμβληματικός χώρος πολιτισμού και αγώνα, καλύπτοντας επίσης στεγαστικές ανάγκες. Στις εγκαταστάσεις της, το ακούραστο μεράκι των ανθρώπων που έδωσαν ζωή στο παρατημένο κτίριο του Πολυτεχνείου Κρήτης, είχε δημιουργήσει θεατρική σκηνή, βιβλιοθήκη-αναγνωστήριο, χώρο παρουσιάσεων, παιδικό στέκι, εργαστήρι κατασκευών, χώρο χαριστικού παζαριού, εργαστήρι χειροποίητου ψωμιού και καφενείο. Σε αυτά τα 16 χρόνια έχουν διοργανωθεί εκατοντάδες παραστάσεις, συναυλίες, παρουσιάσεις, συζητήσεις, εργαστήρια, συνελεύσεις, γλέντια, καφενεία οικονομικής ενίσχυσης συλλογικοτήτων και δράσεων, όλα με αντιεμπορευματικό χαρακτήρα.

Παράλληλα αποτέλεσε στέγη για την ελεύθερη διακίνηση ιδεών, πρακτικών και έμπρακτων δράσεων αγώνα και αλληλεγγύης, ενάντια στον εκφασισμό και υπέρ των διεκδικήσεων και των δικαιωμάτων των εργαζομένων, της κοινότητας λοατκι, των αστέγων, των μεταναστριών, των προσφύγων, κ.ά., συσπειρώνοντας ανθρώπους από διαφορετικά μετερίζια που μπορούσαν να γίνονται ορατοί και να εκφράζουν τη λαχτάρα τους για ζωή. Μια όαση ελευθερίας στην έρημο της τουριστίλας και του χρήματος στην οποία εδώ και πολλά χρόνια μεταλλάσσονται τα Χανιά.

Στις 5 Σεπτεμβρίου το ξημέρωμα δυνάμεις της αστυνομίας -ΜΑΤ και ειδικοί φρουροί από Χανιά, Ρέθυμνο Ηράκλειο και Αθήνα!- εκκένωσαν την κατάληψη της Rosa Nera συλλαμβάνοντας κόσμο που έμενε στην κατάληψη και κόσμο που την περιφρουρούσε. Ανάμεσα σε αυτούς και μετανάστες που φιλοξενούνταν στον χώρο απουσία κοινωνικού κράτους. Ανάμεσα στις κατηγορίες και αυτή η γελοία της φθοράς ξένης ιδιοκτησίας! Ενός κτιρίου ιστορικού που, όπως και πολλά άλλα εγκαταλελειμμένα θα είχε πέσει αφημένο στην μοίρα του, καταλήφθηκε και συντηρήθηκε, απόκτησε ζωή και μετέδωσε πνοή ελευθερίας στην πόλη. Άλλωστε “όλα είναι δικά μας γιατι όλα είναι κλεμμένα…”

Μέχρι που ήρθε η ώρα το “φιλέτο” αυτό να “αξιοποιηθεί” και η τουριστική “επένδυση” να προχωρήσει. Ξενοδοχείο στην θέση ενός κοινωνικού χώρου πολιτισμού, αυτοοργανωμένου και αντιεμπορευματικού, μιας εστίας αντίστασης ενοχλητικής για κράτος και συμφέροντα.
Ο κόσμος, όπως φάνηκε από τις συγκεντρώσεις που ήδη έχουν πραγματοποιηθεί και τις δράσεις που έχουν οργανωθεί δεν μένει αμέτοχος θεατής, διεκδικεί τον δημόσιο χώρο και την ανάσα σε μια πόλη ακραίας τουριστικοποίησης και εμπορευματοποίησης.

Ας μην ξεχνούν κράτος και αφεντικά, οι ιδέες δεν εκκενώνονται.
Τα μαύρα ρόδα ανθίζουν παντού!

Αλληλεγγύη στις καταλήψεις.

Μπάτσοι και αφεντικά δεν βλέπετε άσπρη μέρα,
κατάληψη θα μείνει για πάντα η Rosa Nera.